Kosaciec syberyjski 'Shaker's Prayer' Iris sibirica 'Shaker's Prayer'

Opis szczegółowy produktu

Kosaciec syberyjski 'Shaker's Prayer' - należy do bezbrodych kosaćców z kręgu Iris sibirica, gatunku występującego w Europie i w strefie umiarkowanej Azji, gdzie rośnie na wilgotniejszych łąkach, w rowach i w dolinach rzecznych. W ofercie dostępny jest jako sadzonka w doniczce oraz jako dzielone kłącze. Odmianę wyhodowała Carol Warner, zarejestrowano ją w 1989 roku, a do obrotu trafiła na początku lat 90. W ogrodzie tworzy zwartą lub lekko rozrastającą się kępę, która u dorosłej rośliny osiąga szerokość około 40–60 cm. Wąskie, średnio zielone liście przypominają delikatną trawę i pozostają dekoracyjne także po przekwitnieniu. Pędy kwiatostanowe są sztywne, zwykle 80–110 cm wysokości, a na jednym pędzie otwiera się kolejno do około 4–5 kwiatów. W maju i czerwcu pojawiają się kwiaty o średnicy około 6–8 cm, których płatki wewnętrzne są niebieskofioletowe i wzniesione, natomiast zewnętrzne mają białe tło z delikatnym fioletowym użyłkowaniem i wyraźnym żółtym oczkiem u nasady. Rysunek kwiatu przypomina akwarelę, która zmienia się w zależności od światła i porannej rosy. Zapach nie jest intensywny, odmiana wyróżnia się za to rysunkiem i czystością formy. Kwiaty odwiedzają zapylacze, zwłaszcza pszczoły. Sprawdza się przy elementach wodnych, w nasadzeniach naturalistycznych i na rabatach bylinowych z liliowcami, trawami ozdobnymi, bodziszkami lub płomykami, gdzie wprowadza pionową linię i delikatny ruch liści. Kwiaty nadają się także na kwiat cięty i w wazonie zwykle utrzymują się kilka dni. Roślina po spożyciu jest nieodpowiednia dla dzieci i zwierząt domowych, przy pracy z nią zaleca się podstawową ostrożność.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym i w cieplejszym mikroklimacie. W przypadku kosaćców kłączowych typu Iris × germanica kluczowa jest gleba przepuszczalna i drenaż, ponieważ zimowe przemoczenie sprzyja gniciu kłączy. Odpowiednia jest gleba gliniasto-piaszczysta do żwirowej o pH 6,5–7,5, kosaćce bardziej wilgociolubne, takie jak Iris sibirica, znoszą również pH około 5,5–6,5 i równomiernie wilgotną rabatę. Typy sucholubne podlewa się oszczędnie, tylko w okresie ukorzeniania i podczas długiej suszy, u gatunków wilgociolubnych ważna jest stała wilgotność bez zalewania. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub nawóz o większym udziale potasu i fosforu, nadmiar azotu sprzyja wzrostowi liści kosztem kwiatów. Po przekwitnieniu pędy kwiatostanowe usuwa się przy nasadzie, liście pozostawia się do jesieni i skraca do 10–15 cm. Ściółkę dobiera się w zależności od grupy: u kosaćców kłączowych lepszy jest żwir mineralny, ściółka organiczna na kłączach zatrzymuje wilgoć. Przy sadzeniu górna część mięsistego kłącza musi pozostać na poziomie gleby. Kłącza sadzi się najczęściej od lipca do września, ewentualnie w marcu i kwietniu, kosaćce cebulowe sadzi się we wrześniu i październiku. Kwitnienie przypada zwykle na maj i czerwiec, u odmian powtarzających kwitnienie część kwiatów może pojawić się także w sierpniu i wrześniu. Mrozoodporność w zależności od grupy wynosi zwykle od około -20 do -35 °C, bardziej szkodliwe jest połączenie mrozu i wilgoci. W pojemniku stosuje się bardziej mineralne podłoże, grubą warstwę drenażową i zimową ochronę przed deszczem. Początkującym ułatwia uprawę dzielenie kęp co 3–4 lata i luźniejsza rozstawa 30–45 cm. Najczęstsze problemy to plamistości liści i gnicie kłączy, ze szkodników mszyce i wciornastki, wiosną także ślimaki.

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych