Kosaciec syberyjski Peacock Butterfly® 'Banish Misfortune' - Iris sibirica Peacock Butterfly® 'Banish Misfortune' Iris sibirica Peacock Butterfly® 'Banish Misfortune'

Opis szczegółowy produktu

Kosaćce syberyjski Peacock Butterfly® 'Banish Misfortune' – majestatyczna, niezwykle witalna i elegancka bylina, która w dorosłości osiąga wysokość od 60 do 90 cm i reprezentuje szczyt hodowli nowoczesnych kosaćców syberyjskich. Ten ekskluzywny kultivar z międzynarodowo nagradzanej serii Peacock Butterfly® rośnie w bogatych, gęstych i naturalnie wyprostowanych kępach składających się z wąskich, mieczykowatych liści o świeżo zielonym kolorze. Liście te, dzięki swojemu delikatnemu, trawiastemu wyglądowi, nadają kompozycjom ogrodowym pożądaną teksturę i zachowują swoją trwałą strukturę oraz czystą formę przez cały sezon wegetacyjny, aż do jesieni. Ze względu na swoją wszechstronność i wysoką odporność znajduje szerokie zastosowanie w mieszanych rabatach bylinowych, nowoczesnych nasadzeniach ekologicznych, a także jako efektowny solitér. Główną ozdobą są duże, idealnie uformowane kwiaty o wyjątkowej palecie barw, które pojawiają się w maju i czerwcu. Kwiaty mają urzekające, nasycone odcienie lawendowo-fioletowe i modro-fioletowe, które na dolnych płatkach okwiatu są dramatycznie podkreślone szerokim, kontrastowym żółto-białym lub złotawym wzorem z gęstym, ciemnym żyłkowaniem. Cała seria Peacock Butterfly® szczyci się kwiatami, które swoim kształtem i barwnością przypominają skrzydła motyla. Kwiatostany rozwijają się na bardzo mocnych i wytrzymałych łodygach, które niezawodnie opierają się niekorzystnej pogodzie i zachowują pionową formę bez pokładania się. Kwiaty są magnesem dla pszczół, motyli i innych pożytecznych owadów, a także są wysoko cenione jako kwiaty cięte do wazonów. Jako typowy przedstawiciel kosaćców syberyjskich jest w pełni mrozoodporny, odporny na choroby i w przeciwieństwie do klasycznych wielkokwiatowych kosaćców ogrodowych świetnie prosperuje w wilgotnym środowisku

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym i w cieplejszym mikroklimacie. W przypadku irysów kłączowych typu Iris × germanica kluczowe jest przepuszczalne podłoże i drenaż, zimowe przemoczenie sprzyja gniciu kłączy. Odpowiednia jest ziemia gliniasto-piaszczysta do żwirowej o pH 6,5–7,5, u bardziej wilgociolubnych irysów, jak Iris sibirica, tolerowane jest pH około 5,5–6,5 i równomiernie wilgotna rabata. Podlewanie u typów sucholubnych jest umiarkowane, tylko podczas ukorzeniania i długotrwałej suszy, u gatunków wilgociolubnych ważna jest stała wilgoć bez zastojów wody. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub nawóz o wyższej zawartości potasu i fosforu, nadmiar azotu sprzyja rozwojowi liści kosztem kwiatów. Po kwitnieniu pędy kwiatowe usuwa się u nasady, liście pozostawia się do jesieni i skraca do 10–15 cm. Ściółkę dobiera się w zależności od grupy: dla irysów kłączowych lepszy jest żwir mineralny, ściółka organiczna nad kłączami zatrzymuje wilgoć. Podczas sadzenia wierzchnia część mięsistego kłącza musi pozostać na poziomie gruntu. Sadzenie kłączy najczęściej odbywa się od lipca do września, ewentualnie od marca do kwietnia, irysy cebulowe sadzi się od września do października. Kwitnienie zazwyczaj przypada na maj–czerwiec, u odmian powtarzających kwitnienie część kwiatów może pojawić się również w sierpniu–wrześniu. Mrozoodporność w zależności od grupy wynosi zazwyczaj od -20 do -35 °C, bardziej wrażliwa jest kombinacja mrozu i wilgoci. W doniczce stosuje się bardziej mineralne podłoże, grubą warstwę drenażową i zimową ochronę przed deszczem. Początkującym pomaga podział kęp co 3–4 lata i luźniejszy rozstaw 30–45 cm. Najczęstszymi problemami są plamistość liści i gnicie kłączy, z owadów mszyce i wciornastki, wiosną także ślimaki.

Autor: Łucja | Rewizja: 21.06.2026