Kosaciec żółty 'Holden Clough'- Iris pseudacorus 'Holden Clough' Kosaciec pseudacorus 'Holden Clough'

Opis szczegółowy produktu

Irys żółty 'Holden Clough' <\/strong>- szeroki mieszaniec z kręgu irysów bagiennych, zarejestrowany przez Donalda Pattona w 1971 roku i nazwany na cześć szkółki Holden Clough Nursery w Wielkiej Brytanii. Kępy są bardziej zwarte niż u irysa żółtego, a liście osiągają około 60 cm, z wyraźnym środkowym nerwem. Na dobrze rozgałęzionych łodygach kwiaty pojawiają się pod koniec wiosny, zazwyczaj w maju do czerwca. Kwiaty są żółte, gęsto unerwione purpurowo, ogólne wrażenie jest oliwkowe do brązowawego. Ten kultywar sprawdzi się jako subtelny, „malowany” akcent w nasadzeniach bagiennych, gdzie komponuje się z ciemnolistnymi turzycami, z kosaćcem i z irysami syberyjskimi. Osiąga wysokość około 60–70 cm. Pyłek jest opisywany jako sterylny, a torebki tworzą się rzadko, co ogranicza samoistne rozsiewanie. W cieplejszych rejonach część ulistnienia może pozostać zielona przez zimę, w naszym klimacie liście zazwyczaj zasychają, jak u większości irysów kłączowych. Jest również popularny ze względu na swoją atrakcyjność dla zapylaczy, takich jak pszczoły i motyle. LLiście są mieczowate, jasnozielone z niebiesko-szarym odcieniem. Idealny na brzeg stawów i strumieni.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu i półcieniu, najlepiej w zacisznym miejscu z wilgotniejszym mikroklimatem przy oczku wodnym, strumieniu lub w ogrodzie deszczowym. Gleba odpowiednia to gleba próchnicza, cięższa lub gliniasto-iłowa, stale wilgotna, roślina toleruje nawet płytkie zalanie około 0–20 cm. Drenaż nie jest wymagany w strefie bagiennej, na zwykłej rabacie ważne jest, aby gleba zimą nie była długotrwale całkowicie pozbawiona tlenu. Zalecane pH wynosi około 5,5–7,5. Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu i w ciepłych tygodniach, odporność na suszę jest raczej niska, po ukorzenieniu toleruje tylko krótkotrwałe przesuszenie. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną zazwyczaj wystarczy kompost, nadmiar azotu sprzyja liściom kosztem kwiatów. Sadzenie odbywa się od marca do października, najlepiej wiosną lub późnym latem, kłącze umieszcza się płytko, około 3–5 cm pod powierzchnią. Rozstawy 40–60 cm odpowiadają około 3–5 roślinom na m². Po kwitnieniu usuwa się pędy kwiatowe, liście pozostawia się do jesieni, a następnie można je skrócić, ściółka z liści lub kompostu stabilizuje wilgotność. W donicy uprawia się w szerszym koszu lub pojemniku z cięższym, gliniastym podłożem, często częściowo zanurzone w wodzie, co ułatwia kontrolę kłączy. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi około -30 do -34 °C, w donicy jest bardziej wrażliwa na przemarznięcie bryły korzeniowej. Możliwymi szkodnikami są ślimaki, mszyce i wciornastki, z chorób zwłaszcza miękka zgnilizna kłączy i plamistość liści przy długotrwałym zawilgoceniu. Dla początkujących praktyczne jest uprawianie w koszu i bieżące ograniczanie wzrostu, ponieważ kłącza szybko rozprzestrzeniają się w okolicy.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.01. 2026