Kosaciec żółty 'Holden Clough' Iris pseudacorus 'Holden Clough'

Opis szczegółowy produktu

Kosaciec żółty 'Holden Clough' - szeroki mieszaniec międzygatunkowy z kręgu kosaćców błotnych, zarejestrowany przez Donalda Pattona w 1971 roku i nazwany na cześć szkółki Holden Clough Nursery w Wielkiej Brytanii. Kępy są bardziej zwarte niż u kosaćca żółtego, a liście osiągają około 60 cm i mają wyraźny nerw środkowy. Na dobrze rozgałęzionych pędach kwiatostanowych kwiaty pojawiają się pod koniec wiosny, zwykle w maju i czerwcu. Kwiaty są żółte, gęsto żyłkowane purpurą, a ogólne wrażenie jest oliwkowe do brązowawego. Ta odmiana sprawdza się jako delikatnie „malowany” akcent w nasadzeniach bagiennych, gdzie dobrze komponuje się z ciemnolistnymi turzycami, przęstką pospolitą i kosaćcami syberyjskimi. Dorasta do wysokości około 60–70 cm. Pyłek jest opisywany jako sterylny, a torebki nasienne tworzą się rzadko, co ogranicza samorzutne rozsiewanie. W cieplejszych rejonach część liści może pozostać zielona przez zimę, w naszych warunkach klimatycznych liście zwykle zasychają, jak u większości kosaćców kłączowych. Jest ceniony także za to, że przyciąga owady zapylające, takie jak pszczoły i motyle. Liście są mieczowate, jasnozielone z niebieskoszarym nalotem. Idealny na brzegi stawów i strumieni.

Uprawa:  Dobrze rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu, najlepiej w osłoniętym miejscu o wilgotniejszym mikroklimacie, przy oczku wodnym, strumieniu lub w ogrodzie deszczowym. Odpowiednia jest gleba próchniczna, cięższa do gliniasto-ilastej, stale wilgotna, roślina znosi też płytkie zalanie na około 0–20 cm. W strefie bagiennej drenaż nie jest wymagany, na zwykłej rabacie ważne jest, aby gleba zimą nie była przez dłuższy czas całkowicie pozbawiona tlenu. Zalecane pH wynosi około 5,5–7,5. Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu i w ciepłych tygodniach, odporność na suszę jest raczej niska, po ukorzenieniu roślina znosi tylko krótkotrwałe przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną zwykle wystarczy kompost, nadmiar azotu sprzyja liściom kosztem kwiatów. Sadzi się od marca do października, najlepiej wiosną lub pod koniec lata, kłącze układa się płytko, około 3–5 cm pod powierzchnią. Rozstawa 40–60 cm odpowiada około 3–5 roślinom na m². Po przekwitnieniu usuwa się pędy kwiatostanowe, liście pozostawia się do jesieni, a następnie można je skrócić, ściółka z ziemi liściowej lub kompostu stabilizuje wilgotność. W pojemniku uprawia się go w szerszym koszu lub naczyniu z cięższym, gliniastym podłożem, często częściowo zanurzonym w wodzie, co ułatwia kontrolę kłączy. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi około -30 do -34 °C, w pojemniku bryła korzeniowa jest bardziej wrażliwa na przemarznięcie. Możliwymi szkodnikami są ślimaki, mszyce i wciornastki, z chorób przede wszystkim mokra zgnilizna kłączy oraz plamistości liści przy długotrwałym zaparzeniu. Dla początkujących praktyczna jest uprawa w koszu i bieżące ograniczanie wzrostu, ponieważ kłącza szybko rozrastają się na boki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.01. 2026