Kosaciec żółty 'Pokemon' Iris pseudacorus 'Pokemon'

Opis szczegółowy produktu

Kosaciec żółty 'Pokemon'  - mocna, długowieczna bylina bagienna, która w pełni rozwoju osiąga wysokość około 100 cm i jest niezastąpionym elementem podmokłych partii ogrodu oraz zbiorników wodnych. Ten żywotny kosaciec tworzy bujne, wzniesione i bardzo dekoracyjne kępy złożone z mieczowatych, intensywnie zielonych liści, które przez cały sezon zachowują świeżość i sztywną strukturę. Dzięki swojemu pokrojowi i specyficznym wymaganiom znajduje idealne zastosowanie na brzegach oczek wodnych i strumieni, w stale podmokłych strefach lub w płytkich, przybrzeżnych częściach zbiorników, gdzie skutecznie umacnia brzeg i wygląda bardzo naturalnie. Największą zaletą tej odmiany są naprawdę niepowtarzalne, egzotycznie wyglądające kwiatostany, które pojawiają się na sztywnych pędach kwiatostanowych od czerwca do lipca. Kwiaty mają bladożółtą do kremowej barwę podstawową, ozdobioną drobnym brązowym marmurkowaniem i rysunkiem na listkach okwiatu. Całościowy kontrast dopełniają nietypowe żółto-fioletowe pręciki w środku kwiatu. W kompozycjach ogrodowych prezentuje się znakomicie w towarzystwie grzybieni, gdy wysokie kępy kosaćców tworzą pionową przeciwwagę dla płaskich liści grzybieni na tafli wody. Kwiaty są ponadto silnym magnesem dla owadów zapylających. Roślina jest w pełni mrozoodporna, doskonale przystosowuje się do środowiska wodnego i wyróżnia się świetną zdolnością regeneracji.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu, najlepiej w miejscu osłoniętym, o wilgotniejszym mikroklimacie, przy oczku wodnym, strumieniu lub w ogrodzie deszczowym. Odpowiednia jest gleba próchniczna, cięższa do gliniasto-ilastej, stale wilgotna, roślina znosi także płytkie zalanie około 0–20 cm. W strefie bagiennej drenaż nie jest wymagany, na zwykłej rabacie ważne jest, aby gleba zimą nie była długotrwale całkowicie pozbawiona tlenu. Zalecane pH wynosi około 5,5–7,5. Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu i w ciepłych tygodniach, odporność na suszę jest raczej niska, po ukorzenieniu roślina znosi jedynie krótkotrwałe przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną zwykle wystarcza kompost, nadmiar azotu sprzyja rozwojowi liści kosztem kwiatów. Sadzi się od marca do października, najlepiej wiosną lub pod koniec lata, kłącze umieszcza się płytko, około 3–5 cm pod powierzchnią. Rozstawa 40–60 cm odpowiada mniej więcej 3–5 roślinom na m². Po przekwitnięciu usuwa się pędy kwiatostanowe, liście pozostawia się do jesieni, a następnie można je przyciąć, ściółka z ziemi liściowej lub kompostu stabilizuje wilgotność. W pojemniku uprawia się ją w szerszym koszu lub pojemniku z cięższym, gliniastym podłożem, często częściowo zanurzonym w wodzie, co ułatwia kontrolę rozrastania się kłączy. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi około -30 do -34 °C, w pojemniku bryła korzeniowa jest bardziej narażona na przemarznięcie. Możliwymi szkodnikami są ślimaki, mszyce i wciornastki, spośród chorób przede wszystkim mokra zgnilizna kłączy i plamistości liści przy długotrwałym zaparzeniu. Dla początkujących praktyczna jest uprawa w koszu i bieżące ograniczanie wzrostu, ponieważ kłącza szybko rozrastają się na boki.

Autor: Lucie | Rewizja: 21.6. 2026