Kosaciec żółty 'Pokemon' - Iris pseudacorus 'Pokemon' Kosaciec pseudacorus 'Pokemon'

Opis szczegółowy produktu

Kosac żółty 'Pokemon' – robustna, bylinowa roślina bagienna, która w pełnej dojrzałości osiąga wysokość około 100 cm i jest niezastąpionym elementem podmokłych partii ogrodu oraz zbiorników wodnych. Ten witalny kosac tworzy gęste, wyprostowane i niezwykle dekoracyjne kępy złożone z mieczykowatych, soczyście zielonych liści, które zachowują swoją świeżość i sztywną strukturę przez cały sezon. Dzięki swojemu wzrostowi i specyficznym wymaganiom idealnie sprawdzi się na brzegach ogrodowych stawów, potoków, w stale podmokłych strefach lub w płytkich częściach brzegowych akwenów, gdzie skutecznie umacnia brzeg i wygląda bardzo naturalnie. Główną zaletą tego kultiwaru jest naprawdę wyjątkowe, egzotycznie wyglądające kwitnienie, które pojawia się na sztywnych łodygach od czerwca do lipca. Kwiaty mają w podstawowej barwie kolor od bladożółtego do kremowego, ozdobiony szczegółowym brązowym marmurkowaniem i rysunkiem na płatkach okwiatowych. Całościowy kontrast dopełniają niezwykłe żółto-fioletowe pręciki w środku kwiatu. W kompozycjach ogrodowych prezentuje się absolutnie świetnie w połączeniu z liliami wodnymi, gdzie wysokie kępy kosaców stanowią wertykalną przeciwwagę dla płaskich liści lilii na tafli wody. Kwiaty są ponadto wielką atrakcją dla zapylaczy. Roślina jest w pełni mrozoodporna, bardzo dobrze adaptuje się do środowiska wodnego i wyróżnia się znakomitą zdolnością regeneracji.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu oraz w półcieniu, najlepiej w miejscu osłoniętym od wiatru, z wilgotnym mikroklimatem przy stawie, potoku lub w ogrodzie deszczowym. Gleba odpowiednia to gleba próchnicza, cięższa lub gliniasto-iłowa, stale wilgotna, roślina toleruje nawet płytkie zalanie około 0–20 cm. Drenaż nie jest wymagany w strefie bagiennej, na zwykłej rabacie ważne jest, aby gleba zimą nie była długotrwale całkowicie pozbawiona tlenu. Zalecane pH wynosi około 5,5–7,5. Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu i w ciepłych tygodniach, odporność na suszę jest raczej niska, po ukorzenieniu toleruje tylko krótkotrwałe przesuszenie. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną zazwyczaj wystarczy kompost, nadmiar azotu sprzyja liściom kosztem kwiatów. Sadzenie odbywa się od marca do października, najlepiej wiosną lub późnym latem, kłącze umieszcza się płytko, około 3–5 cm pod powierzchnią. Rozstawy 40–60 cm odpowiadają około 3–5 roślinom na m². Po kwitnieniu usuwa się pędy kwiatowe, liście pozostawia się do jesieni, a następnie można je skrócić, ściółka z liści lub kompostu stabilizuje wilgotność. W donicy uprawia się w szerszym koszu lub pojemniku z cięższym, gliniastym podłożem, często częściowo zanurzone w wodzie, co ułatwia kontrolę kłączy. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi około -30 do -34 °C, w donicy jest bardziej wrażliwa na przemarznięcie bryły korzeniowej. Możliwymi szkodnikami są ślimaki, mszyce i wciornastki, z chorób zwłaszcza miękka zgnilizna kłączy i plamistość liści przy długotrwałym zawilgoceniu. Dla początkujących praktyczne jest uprawianie w koszu i bieżące ograniczanie wzrostu, ponieważ kłącza szybko rozprzestrzeniają się w okolicy.

Autor: Łucja | Rewizja: 21.06.2026