Kosodrzewina 'Sherwood Compact' Pinus mugo 'Sherwood Compact'

Opis szczegółowy produktu

Kosodrzewina 'Sherwood Compact' - wyjątkowa odmiana sosny. Gatunek pochodzi z górskich rejonów Europy Środkowej, gdzie rośnie na kamienistych zboczach narażonych na wiatr, śnieg i mróz. Odmianę 'Sherwood Compact' odnalazł w latach 50. XX wieku szkółkarz Andy Sherwood w Oregonie w USA, a następnie wprowadzono ją do produkcji szkółkarskiej. Należy do form karłowych o bardzo wolnym wzroście i płasko kulistym, lekko poduszkowatym pokroju. W naszych warunkach klimatycznych dorasta do około 1 m wysokości i 1–1,2 m szerokości, a roczne przyrosty wynoszą zwykle około 5–10 cm. Krótkie, wzniesione gałązki są pokryte sztywnymi, ciemnozielonymi igłami. Igły wyrastają po dwie w pęczkach i zimą często mają na końcach delikatny złocisty odcień. Gęste igliwie sprawia wrażenie zwartego zielonego kobierca, a drobne brązowe szyszki pozostają raczej mało widocznym detalem. Odmiana 'Sherwood Compact' sprawdza się w mniejszych i większych ogrodach jako niski krzew do ogrodów skalnych, na rabaty żwirowe i wrzosowiskowe, na suche skarpy i do ogródków przed domem. Nadaje się również do uprawy w średniej wielkości pojemnikach na tarasach, gdzie przez cały rok stanowi zielony akcent i łatwo komponuje się z bylinami oraz trawami ozdobnymi.

Kosodrzewina - Pinus mugo to iglasty krzew, rzadziej o pokroju krzewiastym, który nie wytwarza korzenia palowego. Dorasta do 1-2 m wysokości. Występuje głównie w górach powyżej górnej granicy lasu, a w niższych położeniach na torfowiskach i wrzosowiskach wysokich. Pod wpływem stałego wiatru wiejącego z jednej strony często przybiera fantazyjne kształty. W warunkach ogrodowych rośnie gęsto i regularnie i należy do najbardziej odpornych sosen ogrodowych. W naturze często rośnie w miejscach skalistych i piaszczystych, choć do zdrowego wzrostu potrzebuje sporo wody. Zapewniają ją długie korzenie, które potrafią dotrzeć do wody nawet w najtrudniejszych warunkach. Znosi każdą przepuszczalną glebę z wyjątkiem silnie wapiennej. Ta w pełni mrozoodporna, bardzo wytrzymała niewielka sosna znajduje wiele zastosowań w nasadzeniach ogrodowych i w zieleni miejskiej.

Uprawa: Najlepsze wybarwienie i największe zagęszczenie igieł osiąga w pełnym słońcu. W lekkim półcieniu część odmian nadal rośnie dobrze, ale korona bywa luźniejsza. Osłonięte stanowisko jest korzystne zwłaszcza zimą, gdy połączenie wiatru i słońca sprzyja wysychaniu igieł. Na ciepłych nizinach pomaga mikroklimat z chłodniejszym podłożem i ściółką. Najlepiej sprawdza się gleba przepuszczalna, piaszczysto-gliniasta lub kamienista. Na ciężkich glebach ilastych ważny jest drenaż, ponieważ formy karłowe źle znoszą nadmiar wilgoci. Zalecane pH wynosi około 4,5–6,5, a w przypadku wielu gleb ogrodowych sprawdza się także odczyn lekko kwaśny do słabo obojętnego. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do listopada. W ciepłym okresie trzeba je regularnie podlewać, aby bryła korzeniowa nie przesychała, zwłaszcza w pierwsze lato. Po ukorzenieniu odporność na suszę jest średnia lub wysoka, mimo to odmiany karłowe warto równomiernie nawadniać podczas długotrwałych upałów. Nawożenie powinno być umiarkowane: wiosną stosuje się niewielką dawkę nawozu o spowolnionym działaniu do roślin iglastych. Nadmiar azotu zwiększa miękkie przyrosty i ryzyko chorób. Cięcie zwykle nie jest potrzebne. W celu zagęszczenia skraca się czasem wiosenne „świece” w maju lub czerwcu. Ściółka z kory stabilizuje wilgotność i temperaturę gleby. Uprawa w pojemniku jest częsta. Wymaga warstwy drenażowej, przepuszczalnego podłoża i zimowej ochrony pojemnika przed przemarznięciem korzeni, a podczas odwilży należy kontrolować wilgotność. Mrozoodporność sosen karłowych jest wysoka, około -30°C. Większym zagrożeniem jest zimowe wysychanie i nadmiar wilgoci. Spośród szkodników w czasie suszy mogą pojawić się przędziorki i mszyce. Spośród chorób na ciężkich glebach występują osutki i zgnilizna korzeni. Rozstawę dobiera się do docelowej szerokości: orientacyjnie 0,8–1,5 m w przypadku form poduszkowatych i około 1,5–2,5 m w przypadku szerszych odmian karłowych.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.11.2025