Krokus 'Grand Maitre' Szafran wiosenny 'Grand Maitre'

Opis szczegółowy produktu

Krokus 'Grand Maitre' - ozdobna, wielkokwiatowa odmiana krokusa wiosennego o wyrazistych, lawendowo-niebieskich aż jasnofioletowych kwiatach. Gatunek Crocus vernus pochodzi z obszarów górskich i podgórskich środkowej i południowej Europy, gdzie rośnie na łąkach, pastwiskach i jasnych stanowiskach trawiastych z dostatkiem wiosennej wilgoci i letnim okresem spoczynku. Odmiana wyrasta z cebul i tworzy wąskie, liniowe, zielone liście z jasnym paskiem pośrodku. W czasie kwitnienia osiąga wysokość około 10–15 cm i szerokość 5–8 cm. Kwiaty są większe niż u drobnokwiatowych krokusów botanicznych, mają kształt kielichowaty lub miseczkowaty, barwę od lawendowo-niebieskiej, przez jasnofioletową, aż po modnofioletową, z jaskrawopomarańczowymi pręcikami i słupkiem. W słoneczną pogodę kwiaty szeroko się otwierają, natomiast w chłodzie i deszczu pozostają bardziej zamknięte. Kwitnie najczęściej od marca do kwietnia, w ciepłych, osłoniętych położeniach może zakwitnąć wcześniej. Zapach jest delikatny lub mało wyraźny. Odmiana ta sprawdzi się na trawniku z późniejszym pierwszym koszeniem, w skalniakach, ogrodach żwirowych, niskich obwódkach, wiosennych kompozycjach w donicach, korytach oraz w przedogródkach. Dobrze komponuje się z białymi i żółtymi krokusami, przebiśniegami, szafranami, ciemkami, modrakami, wczesnymi narcyzami oraz niskimi tulipanami botanicznymi.

Uprawa: Odpowiednim miejscem jest stanowisko słoneczne do lekko półcienia, gdzie rośliny mają w czasie rozwijania się wystarczająco dużo światła, a po obumarciu liści przechodzą w suchszy letni spoczynek. Idealnie nadaje się do trawników z późnym koszeniem, skalniaków, ogrodów żwirowych, obrzeży ścieżek, przedogródków, pod liściaste krzewy oraz do donic. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna lub mineralna, wiosną umiarkowanie wilgotna, a latem raczej sucha, o pH w granicach 6,0–7,5. W ciężkim podłożu kluczowy jest drenaż z piasku, drobnego żwiru lub kruszywa, ponieważ cebule nie tolerują długotrwałego zalewania zimą. Cebule sadzi się od września do listopada, zazwyczaj na głębokość 5–8 cm, w przypadku większych szafranów nawet 8–10 cm, wierzchołkiem do góry. Odstępy między roślinami wynoszą 5–8 cm; przy sadzeniu powierzchniowym przyjmuje się ok. 80–150 cebul na m², zależnie od wielkości odmiany i pożądanego efektu. Po posadzeniu zaleca się umiarkowane podlanie w celu ukorzenienia rośliny. W okresie wzrostu i kwitnienia gleba nie powinna całkowicie wyschnąć; po przekwitnięciu podlewanie należy ograniczyć. Nawożenie powinno być umiarkowane – odpowiedni będzie przekompostowany kompost lub niska dawka nawozu do roślin cebulowych podczas sadzenia oraz po kwitnieniu. Przycinanie nie jest konieczne; liście pozostawia się do naturalnego zżółknięcia i obumarcia. W przypadku trawnika pierwsze koszenie wykonuje się dopiero po całkowitym obumarciu liści. Ściółka powinna być lekka i przepuszczalna, idealny będzie drobny żwir lub cienka warstwa liści. W doniczce niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa oraz ochrona przed przelaniem. Szafrany wiosenne kwitną najczęściej od lutego do kwietnia, natomiast gatunki jesienne od września do listopada. W gruncie są mrozoodporne do około -25 aż -29 °C, w donicach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu dobrze znoszą letnie susze. Do najczęstszych problemów należą gnicie w mokrej glebie, plamistość liści, ślimaki atakujące młode pędy, ptaki niszczące kwiaty oraz gryzonie uszkadzające cebule.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Krystyna | Rewizja: 10.07.2026