Krokus 'Panda' Krokus 'Panda'

Opis szczegółowy produktu

Krokus 'Panda'- ozdobna, wczesna odmiana krokusa o wyraźnie kontrastowych białych kwiatach z ciemnopurpurowym rysunkiem i żółtym środkiem. Należy do mniejszych wiosennych krokusów uprawianych z cebulek, które wnoszą kolor do ogrodu już w przedwiośniu. Rodzaj Crocus występuje naturalnie w Europie, basenie Morza Śródziemnego, Afryce Północnej i Azji Zachodniej, gdzie poszczególne gatunki rosną na łąkach, kamienistych zboczach, w rzadkich zaroślach i górskich trawnikach z wiosenną wilgocią i suchszym okresem letnim. Odmiana ta tworzy wąskie, liniowate zielone liście z jaśniejszym paskiem pośrodku oraz niskie kwiaty o kształcie kielichowatym. W czasie kwitnienia osiąga wysokość około 10–15 cm i szerokość 5–8 cm. Kwiaty są białe do kremowo-białych, z ciemnopurpurową, winną lub kasztanową podstawą płatków okwiatu i żółtym środkiem. Podczas słonecznej pogody kwiaty otwierają się, natomiast w chłodzie pozostają bardziej zamknięte. Kwitnie bardzo wcześnie, najczęściej od lutego do marca; w chłodniejszych położeniach kwitnienie może przesunąć się na marzec lub kwiecień. Zapach jest niewyraźny. Odmiana ta idealnie nadaje się do skalniaków, rabat żwirowych, trawników z późniejszym koszeniem, wiosennych mis i skrzynek, donic, przedogródków oraz niskich grup przy ścieżkach. Kontrastowy rysunek świetnie komponuje się ze śnieżycami, chionodoksami, niezapominajkami, żółtymi krokusami oraz niskimi, wczesnymi narcyzami.

Uprawa: Odpowiednim stanowiskiem jest miejsce słoneczne lub lekko półcieniste, gdzie podczas wypuszczania liści roślina ma wystarczająco dużo światła, a po ich obumarciu może przejść suchy letni spoczynek. Idealnie nadaje się do trawników z późnym koszeniem, skalniaków, ogrodów żwirowych, obrzeży ścieżek, przedogródków, pod liściaste krzewy oraz do donic. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna lub mineralna, wiosną umiarkowanie wilgotna, a latem raczej sucha, o pH w granicach 6,0–7,5. W ciężkim podłożu kluczowy jest drenaż z piasku, drobnego żwiru lub kruszywa, ponieważ cebule nie tolerują długotrwałego zalewania zimą. Cebule sadzi się od września do listopada, zazwyczaj na głębokość 5–8 cm, w przypadku większych szafranów nawet 8–10 cm, wierzchołkiem do góry. Odstępy między roślinami wynoszą 5–8 cm; przy sadzeniu powierzchniowym przyjmuje się ok. 80–150 cebul na m², zależnie od wielkości odmiany i pożądanego efektu. Po posadzeniu zaleca się umiarkowane podlanie w celu ukorzenienia rośliny. W okresie wzrostu i kwitnienia gleba nie powinna całkowicie wyschnąć; po przekwitnięciu podlewanie należy ograniczyć. Nawożenie powinno być umiarkowane – odpowiedni będzie przekompostowany kompost lub niska dawka nawozu do roślin cebulowych podczas sadzenia oraz po kwitnieniu. Przycinanie nie jest konieczne; liście pozostawia się do naturalnego zżółknięcia i obumarcia. W przypadku trawnika pierwsze koszenie wykonuje się dopiero po całkowitym obumarciu liści. Ściółka powinna być lekka i przepuszczalna, idealny będzie drobny żwir lub cienka warstwa liści. W doniczce niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa oraz ochrona przed przelaniem. Szafrany wiosenne kwitną najczęściej od lutego do kwietnia, natomiast gatunki jesienne od września do listopada. W gruncie są mrozoodporne do około -25 aż -29 °C, w donicach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu dobrze znoszą letnie susze. Do najczęstszych problemów należą gnicie w mokrej glebie, plamistość liści, ślimaki atakujące młode pędy, ptaki niszczące kwiaty oraz gryzonie uszkadzające cebule.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Krystyna | Rewizja: 09.07.2026