Krokus - różne rodzaje Crocus Large Flowering Mix

Opis szczegółowy produktu

Krokusy – różne gatunki – mieszanka ozdobnych, wielkokwiatowych krokusów wiosennych, przeznaczona do uzyskania wyraznego efektu kolorystycznego na trawnikach, w rabatach, skalniach oraz pojemnikach. Wielkokwiatowe krokusy obejmują odmiany ogrodowe i hybrydy wywodzące się z europejskich i śródziemnomorskich gatunków rodzaju Crocus, które rosną na łąkach, kamienistych zboczach i w jasnych zaroślach, gdzie panuje wiosenna wilgoć i suchsze lato. Rośliny wyrastają z bulw i tworzą wąskie, liniowate, zielone liście z jasnym paskiem pośrodku. W czasie kwitnienia osiągają wysokość około 10–15 cm i szerokość 5–8 cm. Kwiaty są większe niż u drobnokwiatowych krokusów botanicznych, mają kształt miseczkowaty lub kielichowaty i szeroko otwierają się podczas słonecznej pogody. Mieszanka może zawierać kwiaty białe, kremowe, żółte, fioletowe, niebiesko-fioletowe, prążkowane oraz wielokolorowe. Kwitnie najczęściej od marca do kwietnia, a w ciepłych, osłoniętych położeniach nawet wcześniej. Zapach jest delikatny lub mało wyraźny. Mix sprawdzi się na trawniku z późniejszym koszeniem, na obrzeżach rabat, w skalniakach, wiosennych misach, korytkach, donicach oraz w przedogródkach. Najlepiej prezentuje się w większych grupach. Dobrze komponuje się z siewronikami, przylaszczkami, gajowcami, niezapominajkami, wczesnymi narcyzami, niskimi irysami i tulipanami botanicznymi.

Uprawa: Odpowiednim miejscem jest stanowisko słoneczne do lekko półcienia, gdzie rośliny mają w czasie rozwijania się wystarczająco dużo światła, a po obumarciu liści przechodzą w suchszy letni spoczynek. Idealnie nadaje się do trawników z późnym koszeniem, skalniaków, ogrodów żwirowych, obrzeży ścieżek, przedogródków, pod liściaste krzewy oraz do donic. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna lub mineralna, wiosną umiarkowanie wilgotna, a latem raczej sucha, o pH w granicach 6,0–7,5. W ciężkim podłożu kluczowy jest drenaż z piasku, drobnego żwiru lub kruszywa, ponieważ cebule nie tolerują długotrwałego zalewania zimą. Cebule sadzi się od września do listopada, zazwyczaj na głębokość 5–8 cm, w przypadku większych szafranów nawet 8–10 cm, wierzchołkiem do góry. Odstępy między roślinami wynoszą 5–8 cm; przy sadzeniu powierzchniowym przyjmuje się ok. 80–150 cebul na m², zależnie od wielkości odmiany i pożądanego efektu. Po posadzeniu zaleca się umiarkowane podlanie w celu ukorzenienia rośliny. W okresie wzrostu i kwitnienia gleba nie powinna całkowicie wyschnąć; po przekwitnięciu podlewanie należy ograniczyć. Nawożenie powinno być umiarkowane – odpowiedni będzie przekompostowany kompost lub niska dawka nawozu do roślin cebulowych podczas sadzenia oraz po kwitnieniu. Przycinanie nie jest konieczne; liście pozostawia się do naturalnego zżółknięcia i obumarcia. W przypadku trawnika pierwsze koszenie wykonuje się dopiero po całkowitym obumarciu liści. Ściółka powinna być lekka i przepuszczalna, idealny będzie drobny żwir lub cienka warstwa liści. W doniczce niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa oraz ochrona przed przelaniem. Szafrany wiosenne kwitną najczęściej od lutego do kwietnia, natomiast gatunki jesienne od września do listopada. W gruncie są mrozoodporne do około -25 aż -29 °C, w donicach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu dobrze znoszą letnie susze. Do najczęstszych problemów należą gnicie w mokrej glebie, plamistość liści, ślimaki atakujące młode pędy, ptaki niszczące kwiaty oraz gryzonie uszkadzające cebule.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Krystyna | Rewizja: 09.07.2026