Krokus Tommasiniego 'Aqua' Crocus tommasinianus 'Aqua'

Opis szczegółowy produktu

Krokus Tommasiniego 'Aqua' - ozdobna, wczesna odmiana krokusa Tommasiniego o niebieskofioletowych do fioletowych kwiatach z żółtopomarańczowym środkiem. Gatunek Crocus tommasinianus pochodzi z południowo-wschodniej Europy, zwłaszcza z rejonu Bałkanów i przyległych obszarów Europy Środkowej, gdzie rośnie na łąkach, kamienistych zboczach, w widnych lasach i zaroślach z wiosenną wilgocią i suchszym latem. Odmiana wyrasta z cebulki i tworzy wąskie, równowąskie, zielone liście z jasnym paskiem pośrodku. W czasie kwitnienia osiąga około 10–15 cm wysokości i 5–8 cm szerokości. Kwiaty są kielichowate do gwiaździście otwartych, w odcieniach jasnofioletowych, niebieskofioletowych i ciemniejszych fioletowych, często z delikatną zmiennością zależnie od światła i stopnia otwarcia kwiatu. Środek kwiatu jest żółty do pomarańczowożółtego i w słońcu sprawia wrażenie wyraźnie ciepłego. Kwitnie wcześnie, najczęściej od marca do kwietnia, a w osłoniętych, cieplejszych miejscach może zakwitać już wcześniej. Zapach jest delikatny lub słabo wyczuwalny. Odmiana nadaje się do ogrodów skalnych, rabat żwirowych, trawników koszonych później, niskich obwódek, wiosennych mis, korytek, pojemników i ogródków przed domem. Dobrze komponuje się ze śnieżyczkami, rannikami, białymi i żółtymi krokusami, cebulicami, szafirkami, wczesnymi narcyzami i niskimi tulipanami botanicznymi. W odpowiednich warunkach stopniowo rozrasta się w niewielkie wiosenne kępy.

Uprawa: Odpowiednie stanowisko jest słoneczne lub lekko półcieniste, z dostateczną ilością światła w okresie wzrostu i suchszym spoczynkiem letnim po zaschnięciu liści. Krokusy nadają się do trawników koszonych później, ogrodów skalnych, rabat żwirowych, obrzeży ścieżek, ogródków przed domem, pod krzewy liściaste i do pojemników. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna do mineralnej, wiosną umiarkowanie wilgotna, a latem raczej sucha, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej glebie ważny jest drenaż z piasku, drobnego żwiru lub drobnego grysu, ponieważ cebulki nie znoszą długotrwałego zimowego przemoczenia. Cebulki sadzi się od września do listopada, zwykle na głębokość 5–8 cm, a w przypadku większych krokusów nawet 8–10 cm, wierzchołkiem do góry. Rozstawa wynosi 5–8 cm, a przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się około 80–150 cebulek na m² w zależności od wielkości gatunku i oczekiwanego efektu. Po posadzeniu zaleca się umiarkowane podlanie dla ukorzenienia. W okresie wzrostu i kwitnienia gleba nie powinna całkowicie przesychać, po przekwitnieniu ogranicza się podlewanie. Nawożenie jest oszczędne, odpowiedni jest dojrzały kompost lub niewielka dawka nawozu do roślin cebulowych przy sadzeniu i po przekwitnieniu. Cięcie nie jest potrzebne, liście pozostawia się do naturalnego zżółknięcia i zaschnięcia. W trawniku pierwsze koszenie wykonuje się dopiero po zaschnięciu liści. Ściółka powinna być lekka i przepuszczalna, odpowiedni jest drobny żwir lub cienka warstwa ziemi liściowej. W pojemniku niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa i ochrona przed przemoczeniem. Wiosenne krokusy kwitną najczęściej od lutego do kwietnia, gatunki jesienne od września do listopada. W gruncie są mrozoodporne do około -25 do -29 °C, w pojemnikach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu dobrze znoszą letnią suszę. Najczęstsze problemy to gnicie w mokrej glebie, plamistości liści, ślimaki na młodych pędach, ptaki uszkadzające kwiaty oraz gryzonie uszkadzające cebulki. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kristýna | Rewizja: 10.07. 2026