Krokus wiosenny 'King of the Striped' Crocus vernus 'King of the Striped'

Opis szczegółowy produktu

Krokus wiosenny 'King of the Striped' - ozdobna, wielkokwiatowa odmiana krokusa wiosennego z wyrazistym niebieskofioletowym rysunkiem na jasnym tle. Gatunek Crocus vernus, po polsku krokus wiosenny, pochodzi z górskich i podgórskich obszarów Europy Środkowej i Południowej. Rośnie tam na łąkach, pastwiskach i w widnych murawach, gdzie wiosną nie brakuje wilgoci, a latem roślina przechodzi okres spoczynku. Odmiana wyrasta z bulwy i tworzy wąskie, równowąskie, ciemnozielone liście z delikatnym, jasnym paskiem pośrodku. W okresie kwitnienia osiąga około 10–15 cm wysokości i 5–8 cm szerokości. Kwiaty są większe niż u drobnokwiatowych krokusów botanicznych, kielichowate do miseczkowatych. Mają barwę białą do jasnofioletowej, z nieregularnymi, pierzastymi paskami w odcieniach ciemnego fioletu, purpury i niebieskiego fioletu. Rysunek każdego kwiatu może się nieco różnić, dlatego grupa roślin wygląda żywo i zmiennie. Kwitnie najczęściej od marca do kwietnia, w cieplejszych, osłoniętych miejscach także wcześniej. Zapach jest delikatny do niewyczuwalnego. Odmiana sprawdza się w trawniku z późniejszym pierwszym koszeniem, na skalniakach, w niskich obwódkach i na brzegach rabat. Można ją sadzić także w wiosennych misach, korytkach, pojemnikach i ogródkach przed domem. Dobrze komponuje się z żółtymi i białymi krokusami, śnieżyczkami, rannikami, cebulicami, szafirkami, wczesnymi narcyzami i niskimi tulipanami botanicznymi. 

Uprawa: Najlepsze jest stanowisko słoneczne do lekko półcienistego. W czasie wschodów rośliny powinny mieć dużo światła, a po zaschnięciu liści suchszy letni spoczynek. Krokusy nadają się do trawników z późniejszym koszeniem, na skalniaki i rabaty żwirowe, na brzegi ścieżek, do ogródków przed domem, pod krzewy liściaste oraz do pojemników. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna do mineralnej, wiosną umiarkowanie wilgotna, a latem raczej suchsza, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkiej glebie ważny jest drenaż z piasku, drobnego żwiru lub drobnego grysu, ponieważ bulwy nie znoszą długotrwałego zimowego przemoczenia. Bulwy sadzi się od września do listopada, zwykle na głębokość 5–8 cm, a w przypadku większych krokusów nawet 8–10 cm, wierzchołkiem do góry. Rozstaw wynosi zwykle 5–8 cm. Przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się około 80–150 bulw na m², w zależności od wielkości gatunku i oczekiwanego efektu. Po posadzeniu zaleca się umiarkowane podlanie, które ułatwia ukorzenienie. W czasie wschodów i kwitnienia gleba nie powinna całkowicie przeschnąć, a po przekwitnięciu ogranicza się podlewanie. Nawożenie powinno być umiarkowane. Odpowiedni jest dojrzały kompost lub niewielka dawka nawozu do roślin cebulowych przy sadzeniu i po przekwitnięciu. Cięcie nie jest potrzebne. Liście pozostawia się, aby naturalnie zżółkły i zaschły. W trawniku pierwsze koszenie wykonuje się dopiero po zaschnięciu liści. Ściółka powinna być lekka i przepuszczalna, np. drobny żwir lub cienka warstwa ziemi liściowej. W pojemniku konieczny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa i ochrona przed przemoczeniem. Krokusy wiosenne kwitną najczęściej od lutego do kwietnia, a gatunki jesienne od września do listopada. W gruncie są mrozoodporne do około -25 do -29 °C, w pojemnikach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu dobrze znoszą letnią suszę. Najczęstsze problemy to gnicie w mokrej glebie i plamistości liści. Młodym pędom szkodzą ślimaki, kwiaty bywają uszkadzane przez ptaki, a bulwy przez gryzonie. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.07. 2026