Krokus złocisty 'Lady Killer' Crocus chrysanthus 'Lady Killer'

Opis szczegółowy produktu

Krokus złocisty 'Lady Killer'  - ozdobna odmiana krokusa z grupy drobnokwiatowych krokusów botanicznych, ceniona za bardzo wczesne kwitnienie i wyrazisty kontrast bieli i purpury. Gatunek Crocus chrysanthus pochodzi z południowo-wschodniej Europy, Bałkanów, Turcji i przyległych obszarów zachodniej Azji, gdzie rośnie na kamienistych zboczach, łąkach, w rzadkich zaroślach i na murawach górskich z wiosenną wilgocią i suchszym latem. Odmiana wyrasta z bulw i tworzy wąskie, równowąskie zielone liście z wyraźnym jasnym paskiem pośrodku. W okresie kwitnienia osiąga około 8–10 cm wysokości i 5–8 cm szerokości. Kwiaty są kielichowate, wewnątrz białe do delikatnie kremowych, z zewnątrz intensywnie purpurowe, niebieskofioletowe do fioletowo żyłkowanych, często z białym obrzeżeniem brzegów. W słoneczną pogodę kwiaty się otwierają i odsłaniają jasne wnętrze, w chłodzie pozostają bardziej zamknięte, a ciemna zewnętrzna strona płatków jest wtedy lepiej widoczna. Kwitnie bardzo wcześnie, najczęściej od lutego do marca, w chłodniejszych rejonach także od marca do kwietnia. Zapach jest delikatny do niewyczuwalnego. Odmiana nadaje się do skalniaków, nasadzeń żwirowych, wiosennych mis, korytek, pojemników, trawników z późniejszym koszeniem oraz niskich grup przy ścieżkach. Dobrze komponuje się ze śnieżyczkami, rannikami, białymi i żółtymi krokusami, cebulicami, niskimi kosaćcami i wczesnymi narcyzami. 

Uprawa: Odpowiednie jest stanowisko słoneczne do lekko półcienistego, na którym rośliny mają w okresie wzrostu dużo światła, a po zaschnięciu liści suchszy letni spoczynek. Krokusy nadają się do trawników z późniejszym koszeniem, skalniaków, rabat żwirowych, obrzeży ścieżek, ogródków przydomowych, pod krzewy liściaste oraz do pojemników. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna do mineralnej, wiosną umiarkowanie wilgotna, a latem raczej suchsza, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej glebie ważny jest drenaż z piasku, drobnego żwiru lub drobnego grysu, ponieważ bulwy nie znoszą długotrwałego zimowego przemoczenia. Bulwy sadzi się od września do listopada, zwykle na głębokość 5–8 cm, w przypadku większych krokusów nawet 8–10 cm, wierzchołkiem do góry. Odstępy wynoszą 5–8 cm, przy nasadzeniu powierzchniowym przyjmuje się około 80–150 bulw na m² w zależności od wielkości gatunku i oczekiwanego efektu. Po posadzeniu zaleca się umiarkowane podlanie, które sprzyja ukorzenieniu. W okresie wzrostu i kwitnienia gleba nie powinna całkowicie przesychać, po przekwitnięciu podlewanie się ogranicza. Nawożenie jest umiarkowane, odpowiedni jest dojrzały kompost lub niewielka dawka nawozu do roślin cebulowych przy sadzeniu i po przekwitnięciu. Cięcie nie jest potrzebne, liście pozostawia się do naturalnego zżółknięcia i zaschnięcia. W trawniku pierwsze koszenie wykonuje się dopiero po zaschnięciu liści. Ściółka powinna być lekka i przepuszczalna, odpowiedni jest drobny żwir lub cienka warstwa ziemi liściowej. W pojemniku niezbędny jest otwór odpływowy, warstwa drenażowa i ochrona przed przemoczeniem. Wiosenne krokusy kwitną najczęściej od lutego do kwietnia, gatunki jesienne od września do listopada. W gruncie są mrozoodporne do około -25 do -29 °C, w pojemnikach są bardziej wrażliwe. Po ukorzenieniu dobrze znoszą letnią suszę. Najczęstszymi problemami są gnicie w mokrej glebie, plamistości liści, ślimaki na młodych pędach, ptaki uszkadzające kwiaty i gryzonie uszkadzające bulwy. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.07. 2026