Krwawnica pospolita 'Robert' - Lythrum salicaria 'Robert' Krwawnica pospolita 'Robert'

Opis szczegółowy produktu

Wierzbówka kiprzyca 'Robert' - wyselekcjonowany kultywar wilgociolubnej byliny z rodziny wierzbownicowatych, która naturalnie rośnie na terenach podmokłych i przy ciekach wodnych Eurazji. 'Robert' tworzy regularną kępę z mocnymi, czterokanciastymi łodygami i wąskolancetowatymi liśćmi, od spodu delikatnie kutnerowatymi. Od końca czerwca do sierpnia na szczytach łodyg pojawiają się różowe, gwieździstokształtne kwiaty w kłosowatych gronach o długości około 12–20 cm. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru, a w ogrodzie działają jak naturalny magnes dla zapylaczy. W kompozycji dobrze komponuje się z irysami, tawułkami, barwinkiem pospolitym lub trawami ozdobnymi, które podkreślą jego pionowy rytm. Liście jesienią żółkną, a całe części nadziemne zamierają, dzięki czemu przestrzeń przejmuje struktura otaczających bylin. Kwiat nie ma wyrazistego zapachu, ale w okresie kwitnienia wyczuwalna jest delikatna miodowa nuta dzięki obecności owadów. W przeciwieństwie do smuklejszego gatunku Lythrum virgatum, 'Robert' wygląda na pełniejszy, a kwiatostan jest gęstszy. Jest idealny do sadzenia w pobliżu zbiorników wodnych, na wilgotnych terenach ogrodowych lub jako element rabat bylinowych. Jego fioletowe kwiaty dodają ogrodowi wyjątkowego elementu wizualnego. Na rabatach bylinowych często łączy się go z liliowcami lub szałwiami kwitnącymi na niebiesko, dla czystego kontrastu kolorów.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w półcieniu internodia wydłużają się, a kępa traci zwartość. Gleba może być gliniasta lub ilasta, ważna jest pewność wilgoci, idealnie świeża aż do mokrej, na brzegach oczek wodnych, a nawet na lekko podmokłym stanowisku. Reakcja gleby jest tolerancyjna od kwaśnej po zasadową, w praktyce sprawdza się pH 6,0–7,5. Sadzonki w pojemnikach sadzi się od marca do października, w gorące lato ukorzenianie poprawia regularne podlewanie. Dorosła kępa osiąga 0,7–0,9 m wysokości i 0,4–0,6 m szerokości, rozstawy wynoszą 45–50 cm, czyli około 4–5 sztuk na m². Na wiosnę dodaje się kompost lub wolno działający nawóz, w pojemnikach odpowiedni jest cięższy substrat z dodatkiem gliny i drenażu. Po przekwitnięciu często ogranicza się samosiew poprzez odcięcie przekwitłych kłosów. Mrozoodporność podaje się w przybliżeniu do -40 °C, w Czechach zimuje bez okrywy zimowej, w pojemniku warto chronić bryłę korzeniową przed przemarznięciem do całkowitego wyschnięcia. Ze szkodników czasami pojawiają się mszyce na młodych pędach. Wysoki poziom wód gruntowych nie stanowi problemu, natomiast na suchych piaszczystych glebach wymaga częstszego podlewania. Ściółka z kompostu lub zrębków stabilizuje temperaturę gleby i ogranicza wahania wilgotności. Na bukiety łodygi ścina się w momencie, gdy otworzy się dolna jedna trzecia kwiatów, w wazonie następnie dogorywają. Po głównym kwitnieniu może nastąpić krótsze ponowne kwitnienie, jeśli przekwitłe kwiatostany są sukcesywnie usuwane. Przy długotrwałej suszy liście mogą od spodu zasychać, co zazwyczaj poprawia się po przywróceniu wilgotności.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.02. 2026