Krwawnica pospolita 'Robin' - Lythrum salicaria 'Robin' Krwawnica pospolita 'Robin'

Opis szczegółowy produktu

Wierzbówka kiprzyca 'Robin' - należy do kultywarów rodzimej byliny bagiennej, gatunku rodzimego rozpowszechnionego w Europie i na czeskim obszarze powszechnego na wilgotnych łąkach i przy ciekach wodnych. 'Robin' tworzy wyprostowaną, rozgałęzioną kępę z licznymi czworokątnymi łodygami i wąskimi, lancetowatymi liśćmi, które jesienią często przebarwiają się na purpurowo-czerwono. Kwiaty są drobne, sześcioramienne, gwiazdkowate, w intensywnie różowym do winno-purpurowego kolorze i zebrane są w końcowe kłosy o długości około 15–25 cm. Kwitnienie przebiega stopniowo, dzięki czemu kwiatostany utrzymują kolor przez większość lata. Dorosła roślina osiąga około 0,9–1,2 m wysokości i 0,4–0,6 m szerokości, zalecane rozstawy wynoszą 45–60 cm, czyli około 4 szt. na m². Roślina stanowi bogate źródło nektaru i dobrze uzupełnia kompozycje z tawułami, rodgersjami, irysami syberyjskimi lub z miskantami i turzycami. W porównaniu do bardziej zwartego kultywaru 'Robert', 'Robin' wyróżnia się wyższym wzrostem i dłuższymi kłosami, dlatego często wykorzystywany jest do tylnych partii rabat bylinowych lub do nasadzeń naturalistycznych. Na wietrznych stanowiskach pomocne jest sadzenie w grupie, gdzie łodygi wzajemnie się podpierają.

Uprawa: Do uprawy poleca się pełne słońce do lekkiego półcienia, w głębszym cieniu kwitnienie bywa krótsze. Gleba powinna być świeża do mokrej, najlepiej gliniasta lub ilasta z wyższą zawartością próchnicy, na brzegach zbiorników wodnych również stale wilgotna. Odczyn gleby jest szeroko tolerowany, praktycznie odpowiada pH 6,0–7,5. Sadzonki w pojemnikach sadzi się od marca do października, przy łagodnej jesieni nawet dłużej, przy sadzeniu wiosennym kępa szybciej się zakorzenia. Wiosenne nawożenie kompostem wspomaga tworzenie łodyg, w pojemnikach sprawdza się cięższy substrat z domieszką gliny i drenażu. Po przekwitnięciu często ogranicza się tworzenie nasion przez usunięcie przekwitłych kłosów, co jednocześnie przedłuża dekoracyjność kępy. Mrozoodporność podaje się do -40 °C, w warunkach Polski zimuje bez okrywy zimowej. Do częstych problemów należą mszyce na młodych pędach i ślimaki w nasadzeniach przybrzeżnych, zwłaszcza wiosną. W miejscach z regularnym podlewaniem znosi nawet letnie upały, na suchszych glebach liście mogą od spodu zasychać. Ściółka z kompostu lub zrębków stabilizuje wilgoć i poprawia strukturę cięższych gleb. Do cięcia łodygi pobiera się podczas kwitnienia dolną część kłosa, a w wazonie dokwitają. Jeśli pozostawi się dojrzałe nasiona, roślina może się samoczynnie rozprzestrzeniać, co jest pożądane w partiach naturalnych, w małych ogrodach zazwyczaj utrzymuje się ją tylko w obrębie kępy. Na wietrznych stanowiskach pomocne jest sadzenie w grupie, gdzie łodygi wzajemnie się podpierają. Woda o wyższej zawartości wapnia mu nie szkodzi, ponieważ znosi również gleby lekko zasadowe.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.02. 2026