Krwawnica pospolita 'Robin' Lythrum salicaria 'Robin'

Opis szczegółowy produktu

Krwawnica pospolita 'Robin' - należy do odmian rodzimej byliny bagiennej. Jej gatunek wyjściowy jest rozpowszechniony w Europie i w Polsce pospolity na wilgotnych łąkach oraz nad ciekami wodnymi. 'Robin' tworzy wzniesioną, rozgałęzioną kępę z licznymi czterokanciastymi łodygami i wąskimi, lancetowatymi liśćmi, które jesienią często przebarwiają się na purpurowoczerwono. Kwiaty są drobne, sześciopłatkowe, gwiazdkowate, w kolorze intensywnie różowym do winnopurpurowego. Zebrane są w szczytowe kłosy długości około 15–25 cm. Kwiaty rozwijają się stopniowo, dzięki czemu kwiatostany zachowują barwę przez większą część lata. Dorosła roślina osiąga około 0,9–1,2 m wysokości i 0,4–0,6 m szerokości. Zalecana rozstawa wynosi 45–60 cm, czyli około 4 szt. na m². Roślina jest obfitym źródłem nektaru. Dobrze uzupełnia kompozycje z wiązówkami, rodgersjami, kosaćcami syberyjskimi, śmiałkami i turzycami. W porównaniu z bardziej zwartą odmianą 'Robert' 'Robin' wyróżnia się wyższym wzrostem i dłuższymi kłosami. Dlatego często sadzi się ją w tylnych partiach rabat bylinowych lub w nasadzeniach naturalistycznych. Na wietrznych stanowiskach pomaga sadzenie w grupie, w której łodygi wzajemnie się podpierają.

Uprawa: Do uprawy sprawdza się pełne słońce lub lekki półcień, w głębszym cieniu kwitnienie bywa krótsze. Gleba powinna być świeża do mokrej, najlepiej gliniasta lub ilasta, z większą zawartością próchnicy. Na brzegach zbiorników wodnych może być stale wilgotna. Roślina toleruje szeroki zakres odczynu gleby, praktycznie odpowiada jej pH 6,0–7,5. Sadzonki w pojemnikach sadzi się od marca do października, a przy łagodnej jesieni także dłużej. Przy sadzeniu wiosennym kępa szybciej się zagęszcza. Wiosenne nawożenie kompostem wspiera wytwarzanie łodyg. W pojemnikach sprawdza się cięższe podłoże z domieszką gliny i z drenażem. Po przekwitnieniu często ogranicza się wytwarzanie nasion, usuwając przekwitłe kłosy, co jednocześnie przedłuża dekoracyjność kępy. Mrozoodporność podaje się do -40 °C, w warunkach polskich zimuje bez okrycia. Do typowych problemów należą mszyce na młodych pędach oraz ślimaki w nasadzeniach przybrzeżnych, zwłaszcza wiosną. W miejscach regularnie podlewanych znosi także letnie upały, na suchszych glebach liście mogą zasychać od dołu. Ściółka z kompostu lub zrębków stabilizuje wilgotność i poprawia strukturę cięższych gleb. Na kwiat cięty łodygi ścina się, gdy zaczyna rozkwitać dolna część kłosa. W wazonie kwiaty rozwijają się do końca. Pozostawienie dojrzałych nasion może prowadzić do samoistnego rozsiewania się rośliny. Jest to pożądane w partiach naturalistycznych, natomiast w małych ogrodach roślinę zwykle utrzymuje się w obrębie kępy. Woda o wyższej zawartości wapnia jej nie szkodzi, ponieważ znosi także gleby lekko zasadowe.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.02. 2026