Krwawnik pospolity 'Alabaster' Achillea millefolium 'Alabaster'

Opis szczegółowy produktu

Krwawnik pospolity 'Alabaster'  - ozdobna odmiana krwawnika pospolitego, ceniona za delikatną, kremowobiałą barwę kwiatów i lekki pokrój. Należy do trwałych bylin z rodziny astrowatych i dziedziczy odporność gatunku wyjściowego, który rośnie na łąkach, suchych murawach, miedzach i słonecznych poboczach dróg w Europie i Azji Zachodniej. Odmiana tworzy wzniesione kępy o delikatnie podzielonych, aromatycznych, szarozielonych do matowozielonych liściach. W czasie kwitnienia osiąga około 60–80 cm wysokości i 50–70 cm szerokości. Od czerwca do sierpnia wydaje sztywne pędy zakończone płaskimi lub lekko wypukłymi baldachogronami drobnych koszyczków. Kwiaty otwierają się w odcieniu jasnożółtym do kremowego i stopniowo przechodzą w kremową biel, dzięki czemu nie sprawiają wrażenia zimnych ani zbyt ostrych. Nadają się na kwiat cięty do świeżych bukietów i do suszenia. Pszczoły, motyle i bzygi chętnie odwiedzają je jako źródło nektaru i pyłku. Na rabatach doskonale łagodzą czerwone i purpurowe byliny, łączą niebieskofioletowe szałwie i kocimiętki, rozświetlają trawy ozdobne i naturalnie pasują do rudbekii, nachyłków, lawend, rozchodników, perowskii i jastrunów. Dzięki jasnej barwie sprawdzają się również w ogrodach utrzymanych w bieli, kremie i zieleni. W ogrodzie pomagają stworzyć wrażenie lekkości nawet w gęstszych nasadzeniach, ponieważ płaskie kwiatostany unoszą się nad liśćmi i nie zaburzają rytmu rabaty.

Uprawa: Preferuje stanowiska słoneczne oraz lekkie do średnio ciężkich, próchniczne i dobrze przepuszczalne gleby o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy sadzeniu większej liczby roślin zaleca się rozstaw około 30–40 cm, aby mogły wytworzyć gęste, zwarte łany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i podczas dłuższej suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną niewielkimi dawkami kompostu lub niskimi dawkami zrównoważonych nawozów, aby wspierać zdrowy wzrost i tworzenie kwiatów, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do nadmiernego rozrostu liści kosztem kwitnienia. Cięcie polega na usuwaniu przekwitłych kwiatów i ewentualnie starych pędów, po zakończeniu wegetacji liście pozostawia się do naturalnego zaschnięcia. Achillea jest mrozoodporna, nadaje się także do chłodniejszych rejonów, przy czym młode rośliny na odsłoniętych stanowiskach można lekko okryć na zimę.

Autor: Kristýna | Rewizja: 10.06. 2026