Krwawnik pospolity 'Creme de la Creme' - Achillea millefolium 'Creme de la Creme' Achillea millefolium 'Creme de la Creme'

Opis szczegółowy produktu

Krwawnik pospolity 'Creme de la Creme' - bylina stanowisk otwartych, od stoków stepowych po łąki, gdzie korzysta z pełnego słońca i przepuszczalnej gleby. Odmiana 'Creme de la Creme' należy do holenderskiej serii hodowlanej Achillea millefolium Rainbow® i została wprowadzona jako bardziej zwarta, mniej ekspansywna odmiana o długim okresie kwitnienia. Na mocnych, wyprostowanych łodygach nosi spłaszczone kwiatostany o średnicy 8–10 cm w kremowo-żółtym odcieniu, który w kompozycjach łagodzi kontrast i dobrze komponuje się z białymi i srebrnymi bylinami. Kwiaty pojawiają się zazwyczaj od czerwca do września, a przy systematycznym usuwaniu przekwitłych łodyg przedłuża się jego dekoracyjność. W dorosłości osiąga około 0,6–0,7 m wysokości i tworzy kępy o szerokości 0,45–0,60 m z delikatnie podzielonym, zielonym do szarozielonego, aromatycznego ulistnieniem. Znajduje zastosowanie na rabatach mieszanych, w nasadzeniach preriowych oraz w kompozycjach białych i pastelowych, gdzie harmonizuje z szałwiami, jeżówkami, perovskiami i trawami ozdobnymi. Kwiatostany nadają się do cięcia, po wysuszeniu naturalnie prezentują się w suchych bukietach i są poszukiwane przez zapylacze.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu, toleruje również lekki półcień, ale wtedy kwitnie mniej. Osłona od wiatru nie jest konieczna, ważne jest przewiewne miejsce i cieplejszy mikroklimat przy ścianie lub na rabacie preryjnej. Odpowiada jej przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowatej gleba z drenażem, ponieważ zimą nie toleruje nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Sadzenie zazwyczaj odbywa się od marca do października. Rozstawa 30–40 cm odpowiada mniej więcej 6–9 roślinom na m². Kwitnienie następuje najczęściej od czerwca do września, kwiatostany można sukcesywnie ścinać do wazonu i do suszenia. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu się krwawnik jest odporny na suszę i lepiej znosi przesuszenie niż wilgoć. Nawożenie wybiera się umiarkowane, na uboższych glebach często wystarcza wiosenny dodatek kompostu, nadmiar azotu prowadzi do miększych łodyg. Przekwitłe łodygi skraca się, co przedłuża kolejne zawiązywanie pąków i utrzymuje zwarty pokrój. Ściółka powinna być mineralna, żwir lub grys poprawi odpływ wody. W pojemniku uprawia się w głębszej doniczce z warstwą drenażową i podłożem z domieszką piasku lub żwiru, zimna wilgoć jest najczęstszą przyczyną strat. Mrozoodporność dojrzałych kęp podaje się najczęściej poniżej -20 °C, dla ustabilizowanych upraw około -25 °C. Dla początkujących kluczowe jest nieprzelanie, nieprzegnojenie i co 2–3 lata dzielenie kęp dla witalności, u gatunku podstawowego kontroluje się również rozprzestrzenianie przez kłącza i samosiew. Spośród chorób pojawia się mączniak i rdza przy zagęszczeniu i wilgoci, spośród problemów korzeniowych gnicie w ciężkiej glebie. Spośród szkodników mogą pojawić się mszyce na młodych pędach.

Autor: Kristýna | Data weryfikacji: 10.02. 2026