Krwawnik pospolity 'Creme de la Creme' Achillea millefolium 'Creme de la Creme'

Opis szczegółowy produktu

Krwawnik pospolity 'Creme de la Creme' - bylina otwartych stanowisk, od stepowych zboczy po łąki, gdzie korzysta z pełnego słońca i przepuszczalnej gleby. Odmiana 'Creme de la Creme' należy do holenderskiej serii hodowlanej Achillea millefolium Rainbow® i została wprowadzona jako bardziej zwarty, mniej ekspansywny typ o długim okresie kwitnienia. Na mocnych, wzniesionych pędach wyrastają spłaszczone kwiatostany o średnicy 8–10 cm w kremowożółtym odcieniu, który w kompozycjach łagodzi kontrasty i dobrze łączy się z białymi i srebrzystymi bylinami. Kwiaty pojawiają się zwykle od czerwca do września, a regularne usuwanie przekwitłych pędów przedłuża okres dekoracyjności. W wieku dojrzałym dorasta do około 0,6–0,7 m i tworzy kępę o szerokości 0,45–0,60 m z delikatnie podzielonymi, zielonymi do szarozielonych, aromatycznymi liśćmi. Sprawdza się na rabatach mieszanych, w nasadzeniach preriowych oraz w białych i pastelowych kompozycjach, gdzie pięknie komponuje się z szałwiami, jeżówkami, perowskiami i trawami ozdobnymi. Kwiatostany nadają się na kwiat cięty, po zasuszeniu wyglądają naturalnie w suchych bukietach i są chętnie odwiedzane przez zapylacze.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu, znosi też lekki półcień, w którym jednak kwitnie słabiej. Osłonięte stanowisko nie jest konieczne, ważne jest przewiewne miejsce i cieplejszy mikroklimat przy murze lub na rabacie preriowej. Odpowiednia jest gleba przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowej, z drenażem, ponieważ zimą roślina nie znosi nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Sadzi się ją zwykle od marca do października. Rozstawa 30–40 cm odpowiada mniej więcej 6–9 roślinom na m². Kwitnienie przypada najczęściej od czerwca do września, a kwiatostany można na bieżąco ścinać do wazonu i do suszenia. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu krwawnik jest odporny na suszę i lepiej znosi przesuszenie niż nadmiar wilgoci. Nawożenie powinno być umiarkowane, na uboższych glebach często wystarcza wiosenna dawka kompostu, a nadmiar azotu prowadzi do miękkich pędów. Przekwitłe łodygi się skraca, co przedłuża zawiązywanie kolejnych pąków i pozwala zachować zwarty pokrój. Zaleca się ściółkę mineralną – żwir lub grys poprawiają odpływ wody. W pojemniku uprawia się go w głębszej donicy z warstwą drenażową i podłożem z domieszką piasku lub żwiru, a zimowy nadmiar wilgoci jest najczęstszą przyczyną strat. Mrozoodporność dojrzałych kęp podaje się najczęściej poniżej −20 °C, a w przypadku dobrze zadomowionych nasadzeń do około −25 °C. Dla początkujących kluczowe jest, aby nie przelewać, nie przenawozić i co 2–3 lata dzielić kępy dla zachowania witalności, a u gatunku podstawowego należy też kontrolować rozprzestrzenianie się przez kłącza i samosiew. Z chorób przy zbyt gęstym nasadzeniu i wilgoci pojawia się mączniak prawdziwy i rdza, a z problemów korzeniowych zgnilizna w ciężkiej glebie. Ze szkodników na młodych pędach mogą wystąpić mszyce.

Autor: Kristýna | Rewizja: 10.02. 2026