Krwawnik pospolity 'Lachsschönheit' Achillea millefolium 'Lachsschönheit'

Opis szczegółowy produktu

Krwawnik pospolity 'Lachsschönheit' - zamierająca na zimę, rozłogowa bylina o wzniesionym pokroju z rodziny astrowatych. Gatunek wyjściowy jest rozpowszechniony w strefie umiarkowanej półkuli północnej, gdzie rośnie na łąkach, miedzach, pastwiskach, nasypach i w innych otwartych siedliskach. Odmiana tworzy kępę o wysokości około 60–80 cm i szerokości 45–60 cm, która powoli rozrasta się dzięki krótkim kłączom. Delikatnie pierzaste, szarozielone do intensywnie zielonych liście mają miękki, paprociowy rysunek i po roztarciu wydzielają korzenny, ziołowy zapach. Od czerwca do września ponad liśćmi wyrastają sztywne pędy zakończone płaskimi baldachogronami o szerokości około 8–12 cm. Świeżo rozwinięte kwiatostany mają barwę łososiowopomarańczową do moreloworóżowej, która stopniowo przechodzi w staroróżową, a w końcu w kremowobiałą z różowym odcieniem. Na jednej kępie pojawia się więc jednocześnie kilka odcieni. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, bzygom, motylom i innym pożytecznym owadom. Sztywne pędy nadają się na kwiat cięty i do suszenia. Odmiana sprawdza się w nasadzeniach bylinowych, wiejskich, preriowych i żwirowych, gdzie dobrze komponuje się z szałwiami, kocimiętkami, jeżówkami, werbenami, rozchodnikami, lawendami i trawami ozdobnymi.

Uprawa:  Preferuje stanowiska słoneczne oraz gleby lekkie do średnio ciężkich, próchniczne i dobrze przepuszczalne, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Sadzenie można prowadzić od wiosny do jesieni, a przy sadzeniu większej liczby roślin zaleca się rozstawę około 30–40 cm, aby mogły powstać gęste, zwarte łany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w czasie dłuższej suszy. Nawożenie wykonuje się przede wszystkim wiosną, stosując niewielkie ilości kompostu lub niskie dawki zrównoważonych nawozów, aby wspierać zdrowy wzrost i tworzenie kwiatów, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do nadmiernego rozrostu liści kosztem kwitnienia. Cięcie polega na usuwaniu przekwitłych kwiatostanów i ewentualnie starych pędów, a po zakończeniu sezonu wegetacyjnego liście pozostawia się do naturalnego zaschnięcia. Achillea jest mrozoodporna i nadaje się także do chłodniejszych rejonów, z możliwością lekkiego okrycia na zimę młodych roślin na odsłoniętych stanowiskach.

Autor: Nikol | Rewizja: 28.7. 2026