Krwawnik pospolity 'Lilac Beauty' - Achillea millefolium 'Lilac Beauty' Krwawnik pospolity 'Lilac Beauty'

Opis szczegółowy produktu

Krwawnik pospolity 'Lilac Beauty' - jest rodzimą i zdziczałą byliną łąk i suchych miedz, cenioną za aromatyczne, drobno podzielone liście i długą wytrzymałość na słońcu. Odmiana 'Lilac Beauty' na mocnych, wyprostowanych łodygach tworzy spłaszczone kwiatostany typu baldachogrona, składające się od czerwca do września z drobnych koszyczków w liliowo-różowych odcieniach. Pojedyncze baldachogrona mają około 8–10 cm, a kolor podczas przekwitania delikatnie blednie do lawendowego. W wieku dorosłym tworzy kępę o wysokości około 0,6–0,8 m i szerokości 0,5–0,6 m, z szarozielonym, paprociowatym ulistnieniem. Na rabatach sprawdza się jako jasny, spokojny akcent wśród traw ozdobnych, kocimiętek, szałwii, krwawników w ciepłych barwach i jeżówek, w kompozycjach preriowych utrzymuje kształt nawet bez podpory. Kwiaty nadają się do cięcia do wazonu oraz do suszenia, najlepiej w momencie, gdy większość koszyczków jest otwarta, ale środkowe kwiaty jeszcze utrzymują kolor. Odmiana jest miododajna i w sezonie bywa odwiedzana przez motyle.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu, toleruje również lekki półcień, ale wtedy kwitnie mniej. Osłona od wiatru nie jest konieczna, ważne jest przewiewne miejsce i cieplejszy mikroklimat przy ścianie lub na rabacie preryjnej. Odpowiada jej przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowatej gleba z drenażem, ponieważ zimą nie toleruje nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Sadzenie zazwyczaj odbywa się od marca do października. Rozstawa 30–40 cm odpowiada mniej więcej 6–9 roślinom na m². Kwitnienie następuje najczęściej od czerwca do września, kwiatostany można sukcesywnie ścinać do wazonu i do suszenia. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu się krwawnik jest odporny na suszę i lepiej znosi przesuszenie niż wilgoć. Nawożenie wybiera się umiarkowane, na uboższych glebach często wystarcza wiosenny dodatek kompostu, nadmiar azotu prowadzi do miększych łodyg. Przekwitłe łodygi skraca się, co przedłuża kolejne zawiązywanie pąków i utrzymuje zwarty pokrój. Ściółka powinna być mineralna, żwir lub grys poprawi odpływ wody. W pojemniku uprawia się w głębszej doniczce z warstwą drenażową i podłożem z domieszką piasku lub żwiru, zimna wilgoć jest najczęstszą przyczyną strat. Mrozoodporność dojrzałych kęp podaje się najczęściej poniżej -20 °C, dla ustabilizowanych upraw około -25 °C. Dla początkujących kluczowe jest nieprzelanie, nieprzegnojenie i co 2–3 lata dzielenie kęp dla witalności, u gatunku podstawowego kontroluje się również rozprzestrzenianie przez kłącza i samosiew. Spośród chorób pojawia się mączniak i rdza przy zagęszczeniu i wilgoci, spośród problemów korzeniowych gnicie w ciężkiej glebie. Spośród szkodników mogą pojawić się mszyce na młodych pędach.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.02.2026