Krwawnik pospolity 'Lilac Beauty' Achillea millefolium 'Lilac Beauty'

Opis szczegółowy produktu

Krwawnik pospolity 'Lilac Beauty' - to rodzima, a także zdziczała bylina łąk i suchych miedz, ceniona za aromatyczne, drobno podzielone liście i dużą trwałość na stanowiskach słonecznych. Odmiana 'Lilac Beauty' wytwarza na mocnych, wzniesionych łodygach spłaszczone kwiatostany typu baldachogrona, które od czerwca do września składają się z drobnych koszyczków w lilioworóżowych odcieniach. Pojedyncze baldachogrona mają około 8–10 cm, a ich barwa w miarę przekwitania delikatnie blednie do lawendowej. W wieku dojrzałym tworzy kępę o wysokości około 0,6–0,8 m i szerokości 0,5–0,6 m, o szarozielonym, paprociowatym ulistnieniu. Na rabatach sprawdza się jako jasny, spokojny akcent wśród traw ozdobnych, kocimiętek, szałwii, krwawników w ciepłych barwach i rudbekii, a w kompozycjach preriowych utrzymuje pokrój nawet bez podpór. Kwiaty nadają się na kwiat cięty i do suszenia, najlepiej ścinane wtedy, gdy większość koszyczków jest otwarta, a środkowe kwiaty jeszcze zachowują barwę. Odmiana jest miododajna, a w sezonie chętnie odwiedzają ją również motyle.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, znosi też lekki półcień, w którym jednak kwitnie słabiej. Osłonięte stanowisko nie jest konieczne, ważne jest miejsce przewiewne i cieplejszy mikroklimat przy murze lub na rabacie preriowej. Odpowiada jej gleba przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do żwirowej, z drenażem, ponieważ zimą nie znosi przemoczenia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Sadzenie przeprowadza się zwykle od marca do października. Odstępy 30–40 cm odpowiadają mniej więcej 6–9 roślinom na m². Kwitnienie przypada najczęściej od czerwca do września, a kwiatostany można na bieżąco ścinać do wazonu i do suszenia. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu krwawnik jest odporny na suszę i lepiej znosi przesuszenie niż nadmiar wilgoci. Nawożenie powinno być umiarkowane, na uboższych glebach często wystarcza wiosenna dawka kompostu, a nadmiar azotu prowadzi do miękkich łodyg. Przekwitłe łodygi skraca się, co przedłuża zawiązywanie kolejnych pąków i utrzymuje zwarty pokrój kępy. Zalecana jest ściółka mineralna, żwir lub grys poprawią odpływ wody. W pojemniku uprawia się go w głębszej donicy z warstwą drenażową i podłożem z domieszką piasku lub żwiru, a zimowa wilgoć jest najczęstszą przyczyną strat. Mrozoodporność dobrze wyrośniętych kęp podaje się najczęściej poniżej −20 °C, w przypadku zadomowionych nasadzeń około −25 °C. Dla początkujących kluczowe jest, aby nie przelewać, nie przenawozić i co 2–3 lata dzielić kępy dla zachowania wigoru, a w przypadku gatunku typowego kontroluje się także rozrastanie przez kłącza i samosiew. Z chorób przy zagęszczeniu i wilgoci pojawia się mączniak prawdziwy i rdza, a z problemów korzeniowych zgnilizna w ciężkiej glebie. Ze szkodników na młodych pędach mogą występować mszyce.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.02. 2026