Krwiściąg lekarski 'Blackthorn' - Sanguisorba officinalis 'Blackthorn' Krwawnik pospolity 'Czarnina'

Opis szczegółowy produktu

Krwawnik pospolity 'Blackthorn' <\/strong>- atrakcyjna bylina wieloletnia z rodziny różowatych, rozpowszechniona w strefie umiarkowanej Eurazji. W naturze rośnie na wilgotnych łąkach, źródliskach i na skrajach terenów podmokłych, gdzie wilgoć przeplata się z krótkotrwałym przesychaniem, często na glebach o wyższej zawartości wapnia. Odmiana 'Blackthorn' to wybór ogrodniczy, często kojarzony z holenderskim projektantem krajobrazu Pietem Oudolfem, ceniony za smukłe, ciemnopurpurowo-czerwone główki kwiatowe i przejrzystą sylwetkę. Z przyziemnej rozety złożonych, średniozielonych liści wyrastają rozgałęzione, mocne, miejscami zaczerwienione łodygi, które w okresie kwitnienia osiągają około 1,2–1,6 m. Szerokość dorosłej kępy wynosi zazwyczaj 0,5–0,7 m, a roślina powoli rozrasta się przez krótkie kłącza. Kwiatostan tworzą wąskie, walcowate główki o długości około 3–6 cm, złożone z drobnych kwiatów z widocznymi pręcikami, kolor waha się od winnego do prawie czarnopurpurowego. Od lipca do września dostarczają nektaru i pyłku, przyciągając pszczoły, trzmiele i motyle. Główki zachowują kolor nawet po przekwitnięciu, dzięki czemu roślina pozostaje dekoracyjna do jesieni i dobrze sprawdza się w wazonie, zapach nie jest intensywny. W kompozycjach naturalnie łączy się z trawami ozdobnymi, rudbekiami, tawułami, irysami syberyjskimi lub innymi krwiwcami.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca do lekkiego półcienia i gleby, która pozostaje świeża również latem. Najlepsza jest gleba gliniasta do ilastej z dobrym zapasem próchnicy, ale z funkcjonalnym drenażem, aby zimą woda nie stała przy korzeniach. Sugerowane pH wynosi około 6,5–8,0, dobrze toleruje również gleby lekko zasadowe. Podlewanie jest kluczowe głównie po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, ściółka z pokoszonej trawy lub kompostu pomaga utrzymać wilgoć i stabilizować temperaturę gleby. Nawożenie jest umiarkowane, na zbyt żyznych glebach łodygi mogą mięknąć i w deszczu wymagać podpory. Rośliny sadzi się od marca do października, w odstępach około 40–50 cm, co odpowiada około 4–6 roślinom na m². Mrozoodporność dojrzałych kęp w praktyce wynosi około -28 °C. Po kwitnieniu można przyciąć pędy kwiatowe, aby ograniczyć rozsiewanie się nasion i promować czysty wygląd kępy. Wiosną usuwa się suche części nadziemne, odrastanie jest niezawodne nawet po surowszych zimach. Rozmnażanie zazwyczaj odbywa się przez podział wiosną lub jesienią, ewentualnie przez wysiew. Spośród chorób mogą wystąpić plamistości liści lub mączniak przy zagęszczeniu roślinności, spośród szkodników mszyce, ewentualnie ślimaki u młodych roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 6.2.2026