Krwiściąg lekarski 'Pink Tanna' Sanguisorba officinalis 'Pink Tanna'

Opis szczegółowy produktu

Krwiściąg lekarski 'Pink Tanna' - atrakcyjna odmiana krwiśćiągu, ceniona za delikatne kwiaty i ażurowy pokrój. Odmiana 'Pink Tanna' nawiązuje do holenderskiej tradycji szkółkarskiej i jest podawana jako selekcja szkółkarza Coena Jansena. Tworzy zwartą kępę z przyziemną rozetą nieparzystopierzastych liści złożonych z wielu drobno piłkowanych listków w kolorze średnio- do ciemnozielonego. Latem ponad liście wznoszą się smukłe, sprężyste pędy, które wyglądają lekko i pozwalają wyeksponować sąsiednie byliny. Od lipca do września na końcach pędów rozwijają się wąskie, owalne główki o długości około 3–5 cm, intensywnie różowe, z wyraźnymi jaśniejszymi pręcikami. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku, a roślina należy do wyjątkowo miododajnych bylin późnego lata. Kwiatostany pozostają dekoracyjne także po przekwitnięciu i dobrze sprawdzają się w wazonie. W kompozycjach pasuje do traw ozdobnych, kosaćców syberyjskich, wiązówek, rudbekii i kocimiętek, wprowadzając delikatne pionowe akcenty i ruch na wietrze. W pełni rozwoju osiąga zwykle 80–100 cm wysokości i 45–60 cm szerokości, a pełne rozmiary uzyskuje po około 2–5 latach. Roślina nie jest kolczasta ani trująca, zapach jest niewyraźny, a po roztarciu liści może pojawić się delikatna ogórkowa nuta typowa dla rodzaju.

Uprawa:  Wymaga pełnego słońca lub lekkiego półcienia oraz gleby, która pozostaje świeża także latem. Najodpowiedniejsza jest gleba gliniasta do ilastej, z dobrą zawartością próchnicy, ale z dobrym drenażem, aby zimą woda nie stała przy korzeniach. Zalecane pH wynosi około 6,5–8,0, roślina dobrze znosi także gleby lekko zasadowe. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, a ściółka ze skoszonej trawy lub kompostu pomaga utrzymać wilgoć i stabilizuje temperaturę gleby. Nawożenie powinno być umiarkowane, na zbyt żyznych glebach pędy mogą mięknąć i w czasie deszczu wymagać podpory. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie około 40–50 cm, co odpowiada około 4–6 roślinom na m². Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi w praktyce około -28 °C. Po przekwitnieniu można przyciąć pędy kwiatowe, aby ograniczyć samosiew i zachować schludny wygląd kępy. Wiosną usuwa się suche części nadziemne, a roślina niezawodnie odbija nawet po surowszych zimach. Rozmnaża się ją zwykle przez podział wiosną lub jesienią, ewentualnie z siewu. Z chorób przy zbyt gęstym nasadzeniu mogą wystąpić plamistości liści lub mączniak prawdziwy, ze szkodników mszyce, a na młodych roślinach ślimaki.

Autor: Nikol | Rewizja: 6.2. 2026