Krwiściąg lekarski 'Proud Mary' Sanguisorba officinalis 'Proud Mary'

Opis szczegółowy produktu

Krwiściąg lekarski 'Proud Mary' - piękna odmiana krwiściągu lekarskiego, która wyróżnia się obfitym kwitnieniem i bardziej zwartym wzrostem. Odmiana 'Proud Mary' ma zwarty, kępiasty pokrój i pierzaste, średniozielone liście przypominające delikatną paproć. Nad ulistnieniem od czerwca do września wznoszą się smukłe, rozgałęzione pędy z gęstymi, owalnymi główkami drobnych kwiatów o długości około 3–5 cm w odcieniu ciemnowinnym do burgundowego, często z różowoczerwonymi pręcikami. Dzięki wystającym pręcikom kwiaty mają delikatnie „puszysty” wygląd. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku, chętnie odwiedzają je pszczoły, trzmiele i motyle. Po przekwitnięciu główki zachowują kształt i barwę do jesieni i sprawdzają się także jako kwiat cięty. W pełni rozwoju dorasta zwykle do 70–100 cm wysokości i 45–60 cm szerokości, na rabacie tworzy przejrzystą „mgiełkę”, która dobrze łączy trawy ozdobne, rudbekie, krwawniki, wiązówki czy kosaćce syberyjskie. Roślina nie ma kolców i nie jest trująca, zapach jest zwykle niewyraźny. Owocem są niełupki typowe dla różowatych, w ogrodzie roślina rozrasta się raczej powoli krótkimi kłączami i tworzy długowieczną kępę bez agresywnego rozprzestrzeniania się.

Uprawa:  Wymaga pełnego słońca do lekkiego półcienia oraz gleby, która pozostaje świeża także latem. Najodpowiedniejsza jest ziemia gliniasta do ilastej, z dobrym zapasem próchnicy, ale z działającym drenażem, aby zimą przy korzeniach nie stała woda. Zalecane pH wynosi około 6,5–8,0, dobrze znosi również lekko zasadowe gleby. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu i podczas długiej suszy, ściółka ze skoszonej trawy lub kompostu pomaga utrzymać wilgoć i stabilizuje temperaturę gleby. Nawożenie powinno być umiarkowane, na zbyt żyznych glebach pędy mogą mięknąć i w czasie deszczu wymagać podpory. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie około 40–50 cm, co odpowiada mniej więcej 4–6 roślinom na m². Mrozoodporność dojrzałych kęp sięga w praktyce około -28 °C. Po przekwitnięciu można ściąć pędy kwiatostanowe, aby ograniczyć samosiew i zachować schludny wygląd kępy. Wiosną usuwa się suche części nadziemne, roślina niezawodnie odbija także po ostrzejszych zimach. Rozmnaża się ją zwykle przez podział wiosną lub jesienią, ewentualnie z siewu. Z chorób przy zbyt gęstym nasadzeniu mogą pojawić się plamistości liści lub mączniak prawdziwy, ze szkodników mszyce, a u młodych roślin także ślimaki.

Autor: Nikol | Rewizja: 6.2. 2026