Kuklik hybr. 'Feuerball' Geum hybrid 'Feuerball'

Opis szczegółowy produktu

Kuklik hybr. 'Feuerball' - bezproblemowa, niewymagająca bylina, która tworzy przyziemną rozetę miękko owłosionych, klapowanych liści o soczyście zielonej barwie. Od maja do lipca na wzniesionych łodygach wydaje półpełne kwiaty w intensywnym, ognistoczerwonym odcieniu, które dobrze prezentują się zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. Pokrój rośliny jest zwarty, w dojrzałym wieku osiąga 40–50 cm wysokości i około 30–40 cm szerokości. Ta odmiana jest ceniona za długowieczność i zdolność do ponownego kwitnienia, jeśli przekwitłe pędy są regularnie usuwane. W kompozycji ogrodowej Geum hybr. 'Feuerball' doskonale łączy się z bylinami takimi jak bodziszki, szałwie czy dzwonki, tworząc wyrazisty akcent kolorystyczny, który przyciąga owady zapylające. Geum hybr. 'Feuerball' to popularna odmiana kuklika, która powstała w wyniku hodowli bylin na potrzeby architektury ogrodowej. 

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, na stanowisku o wyrównanej wilgotności i bez zimowego zalewania. Odpowiednia jest próchniczna, przepuszczalna gleba z drenażem i pH około 6,0–7,5. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu i w czasie suchych tygodni, w pojemnikach regularniej, zawsze z odpływem nadmiaru wody. Ściółka z drobnej kory lub żwiru stabilizuje wilgotność i ogranicza zachwaszczenie, przy nasadzeniach w pojemnikach sprawdza się warstwa drenażu 3–5 cm. Nawożenie kompostem wiosną lub łagodnym nawozem do bylin kwitnących wspiera tworzenie pędów kwiatostanowych, wyższe dawki azotu prowadzą do miękkiego wzrostu. Przekwitłe pędy zwykle się usuwa, dzięki czemu kwitnienie się wydłuża, a kępa pozostaje zwarta, często z drugą, słabszą falą kwitnienia w lipcu. Sadzenie w naszych warunkach klimatycznych sprawdza się od marca do maja i ponownie od września do października, w przypadku roślin w pojemnikach także latem przy regularnym podlewaniu. Rozstawa wynosi 30–35 cm, czyli około 6–9 roślin na m². Mrozoodporność sięga około -25 °C, młode nasadzenia w pierwszą zimę warto lekko okryć liśćmi lub gałązkami iglaków. Zagrożeniem jest długotrwałe zalewanie, a w wilgotne lato może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistości liści, wiosną czasem pojawiają się ślimaki. Po ukorzenieniu krótkotrwałą suszę znosi lepiej niż przelanie.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.6. 2026