Kuklik szkarłatny 'Koi' Geum coccineum 'Koi'

Opis szczegółowy produktu

Kuklik szkarłatny 'Koi' - ozdobna odmiana kuklika szkarłatnego, niskiej, kępiastej byliny z rodziny różowatych. Gatunek Geum coccineum pochodzi z południowo-wschodniej Europy i Azji Mniejszej, gdzie rośnie na widnych łąkach, obrzeżach lasów i bardziej kamienistych stanowiskach z przepuszczalną, umiarkowanie wilgotną glebą. Odmianę 'Koi' wyhodowano ze względu na niski, zwarty pokrój, wyrównane kępy i długie kwitnienie. Tworzy przyziemne rozety zielonych, okrągławo klapowanych do pomarszczonych liści, które pozostają ozdobne przez większą część sezonu. W okresie kwitnienia osiąga około 20–30 cm wysokości i podobną szerokość. Od maja do sierpnia, a przy regularnym usuwaniu przekwitłych pędów kwiatowych nawet dłużej, wydaje na cienkich, sztywnych łodygach pojedyncze, miseczkowate kwiaty w jaskrawopomarańczowym kolorze. Kwiaty mają wyraziste żółte pręciki i sprawiają lekkie wrażenie, a mimo to są dobrze widoczne na rabacie. Odwiedzają je pszczoły, trzmiele i motyle. Po przekwitnieniu mogą tworzyć się delikatnie owłosione niełupki o niewielkim walorze dekoracyjnym. Odmiana nadaje się na pierwszy plan rabat bylinowych, do skalniaków, pojemników, niskich obwódek i nasadzeń wzdłuż ścieżek. Pięknie komponuje się z bodziszkami, dzwonkami, szałwiami, macierzankami, kostrzewami, niskimi rozchodnikami i drobnymi wiosennymi roślinami cebulowymi, gdzie pomarańczowa barwa podkreśla świeżą wiosenną i letnią paletę.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce lub lekki półcień. W chłodniejszych i wilgotniejszych rejonach korzystniejsze jest więcej słońca, natomiast na gorących, suchych stanowiskach pomaga lekkie popołudniowe ocienienie. Gleba powinna być próchniczna, żyzna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna, bez długotrwałego zalewania. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5. Do ciężkiej gleby gliniastej dodaje się kompost i drobny żwir, aby korzenie nie stały w wilgoci. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, ukorzenione rośliny znoszą krótką suszę, ale przy długotrwałym niedoborze wody kwitną słabiej. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie wiosną, kompostem lub niewielką dawką nawozu do bylin. Nadmiar azotu sprzyja rozwojowi liści kosztem sztywnych pędów kwiatowych. Przekwitłe pędy kwiatowe usuwa się na bieżąco, co przedłuża kwitnienie i utrzymuje schludny wygląd rośliny. Po 3–4 latach kępy można podzielić i odmłodzić, najlepiej wiosną lub na początku jesieni. Mrozoodporność jest bardzo dobra, dojrzałe rośliny znoszą około -25 °C do -30 °C. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Rozstawa wynosi 25–30 cm, a w zwartych nasadzeniach stosuje się 7–9 roślin na m². Choroby pojawiają się rzadko, w mokrej glebie istnieje ryzyko gnicia korzeni, a przy gęstym nasadzeniu może wystąpić mączniak prawdziwy lub plamistość liści. Spośród szkodników młode liście mogą uszkadzać ślimaki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.06. 2026