Kuklik zwisły 'Tales of Hex' - Geum rivale 'Tales of Hex' Geum rivale 'Tales of Hex'

Opis szczegółowy produktu

Geum rivale 'Tales of Hex'- europejski gatunek roślin z rodziny różowatych, związany z wilgotnymi łąkami, źródliskami i brzegami potoków, gdzie dobrze rośnie w chłodniejszym i wilgotniejszym mikroklimacie. Odmiana 'Tales of Hex' została wyhodowana w Niemczech w kręgu hodowców specjalizujących się w bylinach i wprowadzona na rynek około roku 2018. Tworzy gęstą kępę dłoniasto-klapowanych, ciemnozielonych liści, które przylegają do ziemi, a nad nimi wyrastają rozgałęzione, sztywne łodygi. W maju i czerwcu wytwarza kwiaty kielichowate do lekko dzwonkowatych z limonkowo-żółtymi do żółto-zielonych płatkami, często z kontrastowym, lekko zaczerwienionym kielichem. Kwiaty są drobniejsze, około 2–3 cm, ale na jednej łodydze jest ich więcej, dzięki czemu ogólne wrażenie jest przewiewne i naturalne. W pełni dojrzała roślina osiąga około 45–55 cm wysokości w kwiecie i 40–50 cm szerokości, odstępy wynoszą 45–50 cm. Kwiaty przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Po przekwitnięciu tworzy się typowe, szczeciniaste owocostany, które można pozostawić dla struktury rabaty. W kompozycji dobrze komponuje się z tawułkami, irysami, liliowcami w stonowanych barwach, turzycami i paprociami, gdzie limonkowy kolor działa jak odbicie światła na powierzchni wody. W nasadzeniach naturalistycznych dobrze komponuje się z bodziszkami i szałwiami, jeśli gleba jest wystarczająco wilgotna.

Uprawa: Stanowisko preferuje pełne słońce do półcienia, w cieplejszych rejonach korzystniejszy jest półcień i lekki przepływ powietrza. Gleba powinna być próchniczna i długotrwale wilgotna, toleruje nawet cięższe gleby gliniaste, o ile nie dochodzi do zimowego przemoczenia bez dostępu powietrza. Zalecane pH mieści się w przybliżeniu w zakresie 5,5–7,5. Podlewanie jest ważne szczególnie w okresie ukorzeniania i latem podczas suszy, krótkotrwałe przesuszenie może ograniczyć kwitnienie i witalność liści. Ściółka z liści lub kompostu pomaga utrzymać wilgoć i jednocześnie odżywia, w pobliżu oczka wodnego sprawdza się również żwir, który ogranicza zamulenie. Wiosenny dodatek kompostu zazwyczaj wystarcza, na uboższych glebach sprawdzi się słabe podsypanie nawozem dla bylin. Przekwitłe łodygi są często usuwane, co przedłuża czysty wygląd kępy i może spowodować krótszą drugą falę kwiatów. Po kilku latach może być wskazane dzielenie kęp dla odnowy, zwłaszcza jeśli w środku pojawiają się puste miejsca. Rośliny są najczęściej sadzone od marca do maja i od września do października, w doniczkach również poza tymi terminami przy regularnym podlewaniu. Rozstawy wynoszą około 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Mrozoodporność jest w naszych warunkach niezawodna, podaje się ją do około -28 °C. Wśród możliwych problemów znajdują się ślimaki na młodych liściach i przy długotrwałej wilgoci plamistość liści, poza tym jest to wytrzymała bylina.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 27.01.2026