Kuklik zwisły 'Tales of Hex' Geum rivale 'Tales of Hex'

Opis szczegółowy produktu

Kuklik zwisły 'Tales of Hex' - europejski gatunek z rodziny różowatych, związany z wilgotnymi łąkami, wysiękami źródliskowymi i brzegami potoków, gdzie dobrze rośnie w chłodniejszym i wilgotniejszym mikroklimacie. Odmiana 'Tales of Hex' została wyhodowana w Niemczech w kręgu szkółkarzy specjalizujących się w bylinach i wprowadzona na rynek około 2018 roku. Tworzy gęstą kępę dłoniasto klapowanych, ciemnozielonych liści, które pozostają przy ziemi, a nad nimi wyrastają rozgałęzione, sztywne pędy kwiatostanowe. W maju i czerwcu wydaje miseczkowate do lekko dzwonkowatych kwiaty o limonkowożółtych do żółtozielonych płatkach, często z kontrastowym, delikatnie czerwonawym kielichem. Kwiaty są drobniejsze, mają około 2–3 cm średnicy, jednak na jednym pędzie pojawia się ich więcej, dzięki czemu całość sprawia wrażenie lekkiej i naturalnej. W pełni rozwoju osiąga w czasie kwitnienia około 45–55 cm wysokości i 40–50 cm szerokości, rozstawa wynosi zwykle 45–50 cm. Kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Po przekwitnięciu tworzy się charakterystyczny, szczecinkowaty owocostan, który można pozostawić dla struktury rabaty. W kompozycjach dobrze łączy się z wiązówkami, kosaćcami, liliowcami w stonowanych barwach, turzycami i paprociami, gdzie limonkowa barwa działa jak odbicie światła na tafli wody. W nasadzeniach naturalistycznych dobrze komponuje się z bodziszkami i szałwiami, o ile gleba jest wystarczająco wilgotna.

Uprawa: Odpowiada mu stanowisko od pełnego słońca po półcień, w cieplejszych rejonach korzystniejszy jest półcień i lekki przepływ powietrza. Gleba powinna być próchniczna i stale wilgotna, roślina znosi także cięższe gleby gliniaste, o ile zimą nie dochodzi do zalewania bez dostępu powietrza. Zalecane pH wynosi mniej więcej 5,5–7,5. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w okresie ukorzeniania oraz latem podczas suszy, krótkotrwałe przesuszenie może ograniczyć kwitnienie i kondycję liści. Ściółka z ziemi liściowej lub kompostu pomaga utrzymać wilgoć i jednocześnie odżywia roślinę, w pobliżu oczka wodnego sprawdza się także żwir, który ogranicza rozmakanie gleby. Wiosenna porcja kompostu zwykle wystarcza, na uboższych glebach stosuje się słabe nawożenie nawozem do bylin. Przekwitłe pędy często się usuwa, co przedłuża estetyczny wygląd kępy i może wywołać krótszą, drugą falę kwitnienia. Po kilku latach wskazany może być podział kęp w celu odmłodzenia, szczególnie gdy w ich środku pojawiają się puste miejsca. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja oraz od września do października, rośliny w pojemnikach także poza tymi terminami przy regularnym podlewaniu. Rozstawę dobiera się na około 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych jest pewna, podaje się ją mniej więcej do -28 °C. Do możliwych problemów należą ślimaki na rozwijających się liściach oraz przy długotrwałej wilgoci plamistości liści, poza tym jest to odporna bylina.

Autor: Kristýna | Rewizja: 27.01. 2026