Kumkwat Fortunella margarita

Opis szczegółowy produktu

Kumkwat - zimozielone drzewko o owocach przypominających kształtem miniaturowe pomarańcze wielkości 2–4 cm. Kumkwat (Fortunella margarita, syn. Citrus margarita) pochodzi z południowo-wschodnich Chin i należy do rodziny rutowatych. W naszych warunkach klimatycznych uprawia się go głównie jako przenośną roślinę owocową w pojemniku. Rośnie powoli i tworzy zwartą, gęstą koronę z ciemnozielonymi, skórzastymi i aromatycznymi liśćmi. Gałązki mogą mieć krótkie ciernie. Od czerwca do sierpnia wydaje drobne białe kwiaty z delikatnie różowym odcieniem i wyrazistym cytrusowym zapachem, czasem kwitnienie powtarza się także później w sezonie. Po przekwitnięciu zawiązuje owalne owoce o długości 2–4 cm, które długo utrzymują się na roślinie i dojrzewają stopniowo od późnej jesieni do zimy. Skórka jest cienka, aromatyczna i zwykle słodsza od kwaskowatego miąższu, dlatego kumkwaty je się w całości, bez obierania. W kuchni sprawdzają się na surowo, kandyzowane, w marmoladach i chutneyach, do syropów i herbat. Owoce dostarczają przede wszystkim witaminy C, kwasów organicznych i olejków eterycznych skoncentrowanych w skórce. Odmiana jest samopylna, ale przy innej roślinie cytrusowej rosnącej w pobliżu i kwitnącej w tym samym terminie zapylenie jest zwykle wystarczające, a zawiązywanie owoców bardziej równomierne. Jako odpowiedni „sąsiedzi” sprawdzą się na przykład kumkwat Citrus japonica 'Nagami' lub 'Meiwa'.

Uprawa:  W uprawie kumkwatu kluczowe są pełne słońce, osłonięte stanowisko i ciepły mikroklimat, latem dobrze sprawdza się pobyt na zewnątrz, na tarasie lub balkonie. Najodpowiedniejsze jest podłoże przepuszczalne, żyzne i lekko kwaśne, o pH około 6,0–6,5, z dodatkiem grubszego składnika mineralnego dla drenażu, a pojemnik powinien mieć sprawny odpływ wody. Podlewa się regularnie, ale bez stałego przemoczenia. Zimą, przy chłodnym zimowaniu, ilość wody wyraźnie się ogranicza. Od kwietnia do sierpnia korzystne jest nawożenie nawozem do cytrusów z mikroelementami, zwłaszcza z cynkiem i żelazem. Cięcie ogranicza się do prześwietlenia korony po zbiorze i usuwania pędów rosnących do wnętrza korony. Sadzenie i przesadzanie wykonuje się najczęściej wiosną, mniej więcej od marca do maja. Kwiaty pojawiają się głównie latem, a owoce dojrzewają zwykle od listopada do lutego – są dojrzałe, gdy osiągną pełną pomarańczową barwę i lekko uginają się pod palcami. Dojrzałe rośliny znoszą krótkotrwały spadek temperatury do około -10 do -12 °C, młode egzemplarze są bardziej wrażliwe, dlatego w Polsce bezpieczne jest zimowanie w jasnym i chłodnym pomieszczeniu, najlepiej w temperaturze 5–10 °C, oraz przeniesienie pod dach przed pierwszymi przymrozkami. Najczęstszymi szkodnikami w pojemnikach są przędziorki, misecznik i czerwce, przy długotrwałym przemoczeniu grozi gnicie korzeni, a przy twardej wodzie pojawia się chloroza. W wieku dojrzałym w pojemniku osiąga około 1,2–1,8 m wysokości i 0,8–1,5 m szerokości, a rozstawa między roślinami przy sadzeniu w grupach wynosi około 1,2–1,5 m.

 Autor: Kristýna | Rewizja: 26.02. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów