Kuningamia lancetowata Cunninghamia lanceolata

Opis szczegółowy produktu

Kuningamia lancetowata - okazały, zimozielony iglak z rodziny cyprysowatych, pochodzący z południowo-wschodnich Chin i północnego Wietnamu, gdzie tworzy rozległe drzewostany i jest ważnym gatunkiem gospodarczym. W optymalnych warunkach osiąga 20–30 m wysokości, w ojczyźnie nawet ponad 40 m, przy szerokości korony 6–10 m. W naszych warunkach klimatycznych rośnie wolniej i zwykle pozostaje niższa. Korona jest szeroko stożkowa, u starszych drzew może być bardziej nieregularna, a gałęzie odstają poziomo lub lekko zwisają. Igły są lancetowate, długości 3–7 cm, sztywne i ostro zakończone, z wierzchu błyszczące, ciemnozielone, od spodu jaśniejsze z delikatnymi paskami aparatów szparkowych. Wyrastają na gałązkach spiralnie, utrzymują się przez kilka lat, a po roztarciu mogą wydzielać żywiczny zapach. Szyszki są kuliste do jajowatych, wielkości 2,5–5 cm, dojrzewają w ciągu jednego sezonu, brązowieją i rozpadają się, uwalniając drobne, oskrzydlone nasiona. Mrozoodporność sięga około −15 do −18 °C, dlatego w chłodniejszych regionach należy wybierać osłonięte stanowiska. Drewno jest lekkie, trwałe, aromatyczne i wysoko cenione w Azji w budownictwie oraz stolarstwie. W architekturze ogrodowej sprawdza się jako drzewo soliterowe w większych ogrodach i parkach, gdzie wyróżnia się regularną sylwetką i egzotycznym wyglądem igieł.

Uprawa: Wymaga głębszej, próchnicznej, dobrze przepuszczalnej i lekko kwaśnej gleby, najlepiej gliniastej lub gliniasto-piaszczystej. Gleba powinna zapewniać wystarczającą wilgotność, bez długotrwałego zalewania. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, zbite i wapienne. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub w półcieniu, osłoniętym przed zimnymi i wysuszającymi wiatrami. Podlewanie jest ważne zwłaszcza u młodych roślin i w okresach suszy, a gleba powinna być równomiernie wilgotna. Nawożenie przeprowadza się wiosną, najlepiej nawozami do iglaków lub kompostem o niższej zawartości wapnia. Cięcie ogranicza się do zabiegów sanitarnych i ewentualnego usuwania konkurencyjnych przewodników u młodych drzew. Przy sadzeniu kilku drzew zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 4–6 m, zależnie od planowanego zastosowania. Gatunek jest częściowo mrozoodporny, dlatego w chłodniejszych regionach zaleca się zimowe zabezpieczenie młodych egzemplarzy i wybór osłoniętego stanowiska.

Autor: Lucie | Rewizja: 12.2. 2026