Lagerstremia 'Nivea' Lagerstroemia indica 'Nivea'

Opis szczegółowy produktu

Lagerstroemia 'Nivea' - pochodzi z cieplejszych rejonów Azji i dla obfitego kwitnienia potrzebuje długiego, ciepłego lata. Odmiana 'Nivea' to biało kwitnący wybór ceniony za czysty odcień kwiatów i wyrazistą, gładką korę, która w dojrzałości łuszczy się cienkimi płatami, odsłaniając pomarańczowo-cynamonowe odcienie. Pokrój jest rozłożysty, w dorosłości osiąga około 3 m wysokości i 2 m szerokości, w cieplejszych rejonach może rosnąć jako mniejsze, wielopniowe drzewo. Liście są owalne, długości 3–5 cm, latem ciemnozielone, jesienią przebarwiają się na odcienie pomarańczowe do czerwonych. Kwitnienie rozpoczyna się później, zazwyczaj w sierpniu, kiedy to na końcach tegorocznych pędów pojawiają się stożkowate kwiatostany o długości około 15–20 cm z pofałdowanymi, czysto białymi płatkami i żółtymi pręcikami. Po przekwitnięciu tworzą się drobne torebki, które zasychają na brązowo i mogą pozostać na gałęziach przez całą zimę. Biały odcień kwiatów działa uspokajająco i dobrze prezentuje się wieczorem, dlatego odmiana ta jest często stosowana w miejscach wypoczynku, na tarasach i w przedogródkach. W kompozycji wyróżnia się na tle ciemnozielonej zieleni iglaków, z trawami ozdobnymi i bylinami w palecie biało-zielonej.

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu, gdzie drewno dojrzewa i zawiązują się kwiaty, oraz w ciepłym zaciszu przy południowej ścianie lub w miejskim mikroklimacie. Gleba jest idealna lekka do średniej, próchnicza i dobrze przepuszczalna, z drenażem w podłożu; w ciężkiej glinie i w trwałej wilgoci łatwiej przemarza. Zalecane pH jest lekko kwaśne do neutralnego, około 5,5–7,0. Sadzenie odbywa się od marca do października, w chłodniejszych rejonach pewniejszy jest termin wiosenny. Podlewanie powinno być regularne po posadzeniu i w długotrwałej suszy, bez przelania; po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę. Nawożenie odbywa się umiarkowanie, latem z wyższą zawartością potasu dla dojrzewania tkanek, nadmiar azotu sprzyja liściom kosztem kwiatów. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy do wczesnej wiosny: usuwa się przemarznięte drewno i skraca zeszłoroczne pędy, ponieważ kwitnie na młodych przyrostach. Ściółka z kory stabilizuje wilgoć i chroni szyjkę korzeniową. W pojemniku wymagany jest obszerny kontener, warstwa drenażowa i przewiewny substrat z domieszką mineralną; bryła korzeniowa nie może zimą przemarzać, wskazane jest jasne, chłodne, bezmrozowe zimowanie lub silna izolacja pojemnika. Kwitnienie zazwyczaj następuje od lipca do września, u późnych odmian nawet do października. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi z grubsza od -15 do -23 °C w zależności od odmiany i stanowiska, młode rośliny często wymagają okrycia zimowego. Zalecane rozstawy wynoszą około 1–1,5 m dla typów zwartego wzrostu i 1,5–2 m dla silniej rosnących. Najczęstszą chorobą jest mączniak prawdziwy w półcieniu i przy zagęszczeniu, ze szkodników mszyce na młodych pędach; profilaktyką jest słońce, przewiewna korona i nieprzekarmianie. Na wiosnę kiełkuje później, dlatego z oceną przemarznięcia czeka się do czasu kiełkowania.

Autor: Krystyna | Rewizja: 18.02.2026