Lagerstremia indyjska 'Nivea' Lagerstroemia indica 'Nivea'

Opis szczegółowy produktu

Lagerstremia indyjska 'Nivea' - pochodzi z cieplejszych regionów Azji i do obfitego kwitnienia potrzebuje długiego, ciepłego lata. Odmiana 'Nivea' to biało kwitnąca selekcja ceniona za czysty odcień kwiatów i wyrazistą, gładką korę, która u starszych roślin łuszczy się cienkimi płatami, odsłaniając pomarańczowo-cynamonowe odcienie. Pokrój jest rozłożysty, w wieku dojrzałym roślina osiąga około 3 m wysokości i około 2 m szerokości, a w cieplejszych rejonach może rosnąć także jako niewielkie drzewko wielopniowe. Liście są owalne, długości 3–5 cm, latem ciemnozielone, jesienią przechodzą w odcienie pomarańczowe do czerwonych. Kwitnienie rozpoczyna się później, zwykle w ciągu sierpnia, kiedy na końcach tegorocznych pędów pojawiają się stożkowate kwiatostany długości około 15–20 cm o krepowo pofalowanych, czysto białych płatkach i żółtych pręcikach. Po przekwitnięciu tworzą się drobne torebki, które zasychają na brązowo i mogą utrzymywać się na gałęziach przez całą zimę. Biały kolor kwiatów działa kojąco i dobrze prezentuje się wieczorem, dlatego odmianę często sadzi się przy miejscach wypoczynku, na tarasach i w ogródkach przed domem. W kompozycjach wyróżnia się na tle ciemniejszej zieleni iglaków, w towarzystwie traw ozdobnych i bylin w biało-zielonej palecie.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie drewno dobrze dojrzewa i zawiązuje pąki kwiatowe, oraz w ciepłym, osłoniętym miejscu przy południowej ścianie lub w miejskim mikroklimacie. Idealna jest gleba lekka do średniej, próchniczna i dobrze przepuszczalna, z drenażem w podłożu. Na ciężkiej glinie i w stale mokrym podłożu łatwiej przemarza. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 5,5–7,0. Sadzenie odbywa się od marca do października, w chłodniejszych regionach pewniejszy jest termin wiosenny. Podlewanie powinno być regularne po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, bez nadmiernego przelania. Po ukorzenieniu roślina znosi krótsze okresy suszy. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, latem z większym udziałem potasu wspierającego dojrzewanie tkanek, ponieważ nadmiar azotu sprzyja rozwojowi liści kosztem kwiatów. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną: usuwa się przemarznięte drewno i skraca zeszłoroczne pędy, ponieważ roślina kwitnie na młodych przyrostach. Ściółka z kory stabilizuje wilgotność i chroni szyjkę korzeniową. W uprawie pojemnikowej konieczny jest obszerny pojemnik, warstwa drenażowa i przewiewne podłoże z dodatkiem składnika mineralnego. Bryła korzeniowa nie powinna zimą przemarzać, dlatego zaleca się jasne, chłodne i wolne od mrozu zimowanie lub solidną izolację pojemnika. Kwitnienie przypada zwykle od lipca do września, u późnych odmian nawet do października. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi mniej więcej od -15 do -23 °C w zależności od odmiany i stanowiska, młode rośliny często wymagają zimowego okrycia. Zalecana rozstawa to około 1–1,5 m dla odmian zwartych i 1,5–2 m dla silniej rosnących. Najczęstszą chorobą jest mączniak prawdziwy w półcieniu i przy zbyt gęstym nasadzeniu, a spośród szkodników mszyce na młodych pędach. Profilaktyką jest słoneczne stanowisko, przewiewna korona i unikanie przenawożenia. Wiosną roślina rusza z wegetacją późno, dlatego z oceną przemarznięcia czeka się do momentu rozwoju pąków.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.02.2026