Lagerstremia indyjska 'Red Wine' Lagerstroemia indica 'Red Wine'

Opis szczegółowy produktu

Lagerstremia indyjska 'Red Wine' - kompaktna odmiana ozdobna o wyraźnie czerwonych do winnoczerwonych kwiatach i długim, letnim efekcie dekoracyjnym. Gatunek Lagerstroemia indica pochodzi z ciepłych regionów wschodniej i południowo-wschodniej Azji, gdzie rośnie jako krzew zrzucający liście lub niewielkie drzewo na obszarach o gorącym lecie i przepuszczalnych glebach. W polskich warunkach klimatycznych uprawia się ją przede wszystkim jako ciepłolubną roślinę pojemnikową, ewentualnie jako osłoniętą roślinę ogrodową w najcieplejszych regionach. Odmiana 'Red Wine' osiąga około 1–1,5 m wysokości i 0,8–1,2 m szerokości. Rośnie gęsto, pokrój ma wzniesiony do szeroko krzewiastego, a kwitnie na młodych pędach. Liście są drobniejsze, owalne, błyszczące, zielone, a jesienią mogą przebarwiać się na odcienie żółte, pomarańczowe, a nawet czerwone. Główną ozdobą są wiechy kwiatowe pojawiające się od lipca do września. Pojedyncze kwiaty mają charakterystycznie faliste brzegi płatków, dzięki czemu wyglądają lekko, niemal jak tkanina. Kwiaty mają barwę od czerwonej po winnoczerwoną i są dobrze widoczne nawet z większej odległości. Przyciągają pszczoły, trzmiele i inne zapylacze. Odmiana nadaje się do większych donic na słoneczne tarasy, pod ściany od strony południowej, do osłoniętych dziedzińców, atriów, ogrodów zimowych, a w ciepłych rejonach także na rabaty. W kompozycjach dobrze komponuje się z lawendą, perowskią, szałwią, gaurą, trawami ozdobnymi, rozmarynem w donicy i innymi roślinami słonecznych, ciepłych stanowisk.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie drewno dobrze dojrzewa, a roślina zawiązuje pąki kwiatowe, oraz w ciepłym, osłoniętym od wiatru miejscu przy południowej ścianie lub w miejskim mikroklimacie. Idealna jest gleba lekka do średniej, próchniczna i dobrze przepuszczalna, z drenażem w podłożu; na ciężkiej glinie i przy stałym nadmiarze wilgoci łatwiej przemarza. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 5,5–7,0. Sadzenie prowadzi się od marca do października, w chłodniejszych rejonach pewniejszy jest termin wiosenny. Podlewanie powinno być regularne po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, bez przelewania; po ukorzenieniu roślina znosi krótsze okresy suszy. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, latem z większym udziałem potasu wspierającego dojrzewanie tkanek, gdyż nadmiar azotu sprzyja wzrostowi liści kosztem kwiatów. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną: usuwa się przemarznięte drewno i skraca zeszłoroczne pędy, ponieważ roślina kwitnie na młodych przyrostach. Ściółka z kory stabilizuje wilgotność i chroni szyjkę korzeniową. W uprawie pojemnikowej konieczny jest obszerny pojemnik, warstwa drenażowa i przewiewne podłoże z dodatkiem składnika mineralnego; bryła korzeniowa nie powinna zimą przemarzać, dlatego zaleca się jasne, chłodne i bezmroźne zimowanie lub solidne zaizolowanie donicy. Kwitnienie przypada zwykle od lipca do września, u późnych odmian nawet do października. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi mniej więcej od -15 do -23 °C w zależności od odmiany i stanowiska, młode rośliny często wymagają zimowego okrycia. Zalecana rozstawa to około 1–1,5 m dla typów kompaktnych i 1,5–2 m dla silniej rosnących. Najczęstszą chorobą jest mączniak prawdziwy w półcieniu i przy zbyt gęstym nasadzeniu, a spośród szkodników mszyce na młodych pędach; profilaktyką jest słońce, przewiewna korona i unikanie przenawożenia. Wiosną roślina rusza z wegetacją później, dlatego z oceną przemarznięcia czeka się do momentu rozwoju pąków.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.07. 2026