Laurowiśnia wschodnia 'Bonaparte' Prunus laurocerasus 'Bonaparte'

Opis szczegółowy produktu

Bobkowa wiśnia 'Bonaparte' - pochodzi z Europy Południowo-Wschodniej i Azji Mniejszej, a w ogrodach uprawiana jest ze względu na zimozielone, skórzaste liście i szybkie tworzenie osłony. Odmiana 'Bonaparte' jest odmianą chronioną licencją, znaną również jako 'Flippi01', i jest związana z odkrywcą Adrianem Straverem, cenionym w holenderskich szkółkach za wąski wzrost. Charakteryzuje się kolumnowym pokrojem i gęstym rozgałęzieniem, dzięki czemu nawet bez szerokiego rozrostu tworzy zwartą zieloną ścianę, nadającą się na żywopłoty i jako soliter. Dorosły krzew zazwyczaj osiąga około 2,5–3 m wysokości i 0,7–1,2 m szerokości, w formie swobodnie rosnącej może osiągnąć około 3,5 m. Liście są ciemnozielone, błyszczące i sztywne, wiosenne przyrosty rozwijają się w miedziano-brązowych odcieniach, a następnie zielenią. W kwietniu i maju pojawiają się wyprostowane grona drobnych, kremowo-białych kwiatów o długości około 10–15 cm, miejscami z delikatnym różowym odcieniem i lekkim zapachem. Pod koniec lata do jesieni dojrzewają okrągłe, czarne pestkowce, ale nie są one przeznaczone do spożycia. Roślina jest trująca, zwłaszcza liście i nasiona zawierają glikozydy cyjanogenne. Idealna na żywopłoty, ładnie prezentuje się również jako soliter.

Uprawa: Najlepiej rośnie na słońcu do półcienia, w cieplejszych rejonach toleruje nawet jaśniejszy cień. Dla pewności zimowej wskazane jest miejsce osłonięte od wiatru i zapewniające chroniony mikroklimat, z dala od wysuszającego wiatru i ostrego przedwiosennego słońca. Odpowiada jej gleba próchnicza, żyzna i przepuszczalna o równomiernej wilgotności, długotrwałe zalewanie zwiększa ryzyko obumierania korzeni, dlatego ważny jest drenaż. Zaleca się pH około 5,5–7,0. Sadzenie odbywa się zazwyczaj od marca do listopada w zależności od pogody, po posadzeniu kluczowe jest regularne podlewanie, a w przypadku roślin zimozielonych także podlewanie zimowe podczas odwilży. Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałe okresy suszy, jednak dłuższa susza może objawiać się zasychaniem brzegów liści, dlatego pomocny jest całoroczny mulcz z kory lub liści. Nawożenie wiosną kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem dla roślin zimozielonych sprzyja gęstości ulistnienia, nadmierne nawożenie azotem zwiększa podatność na przemarzanie. Cięcie jest dobrze tolerowane, w przypadku żywopłotów wykonuje się je najczęściej po kwitnieniu lub pod koniec lata. Kwitnienie przypada zazwyczaj na kwiecień–maj, ciemne owoce dojrzewają pod koniec lata do jesieni i nie są przeznaczone do spożycia. Mrozoodporność podaje się według źródeł najczęściej w zakresie –15 do –23 °C, bardziej odporne odmiany mogą być oceniane niżej, młode nasadzenia korzystają z mulczu. Na żywopłot zachowuje się odstęp około 50–80 cm w zależności od wzrostu odmiany. W pojemniku uprawia się w większej objętości podłoża z drenażem, z regularnym podlewaniem i zimową ochroną pojemnika przed przemarznięciem. Z chorób mogą pojawić się plamistości i dziurkowatość liści, ze szkodników mszyce lub chrząszcz zgrzebłokoryt, problemy ogranicza nieprzemoczone stanowisko i zrównoważone odżywianie.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.02.2026