Laurowiśnia wschodnia 'Caucasica' Prunus laurocerasus 'Caucasica'

Opis szczegółowy produktu

Laurowiśnia wschodnia 'Caucasica'  - zimozielony, szybko rosnący krzew. Pochodzi z obszaru Azji Mniejszej i południowo-wschodniej Europy, skąd w minionych stuleciach rozpowszechniła się w europejskich parkach i ogrodach jako zimozielony krzew na żywopłoty. Odmiana 'Caucasica' należy do odmian wyższych, które tworzą gęsty, wzniesiony do lejkowatego krzew o wysokości około 3–4 m i szerokości ok. 1,5–2 m. Pędy pokryte są wydłużonymi do wąsko eliptycznych, skórzastymi liśćmi o długości około 12–18 cm, intensywnie zielonymi i błyszczącymi. Podczas rozwoju liście są jaśniejsze, w ciągu sezonu ciemnieją. Wiosną, zwykle w maju i na początku czerwca, na zeszłorocznych pędach pojawiają się wzniesione grona białych, pięciokrotnych kwiatów o długości około 8–12 cm, które pachną i są chętnie odwiedzane przez pszczoły. Po przekwitnięciu dojrzewają drobne, czarne, błyszczące pestkowce. Miąższ owoców zawiera jedynie niewielką ilość substancji czynnych, jednak nasiona i liście zawierają glikozydy cyjanogenne, dlatego laurowiśnia zaliczana jest do trujących roślin ozdobnych, a jej owoców się nie spożywa. Nadaje się do nieprzezroczystych żywopłotów, jako zielone tło dla rabat bylinowych, a także do większych ogródków przydomowych, gdzie tworzy stałą kulisę. Sprawdza się w żywopłotach i jako soliter. W przypadku przemarznięcia bardzo dobrze odbija.

Uprawa: Laurowiśnie preferują stanowisko słoneczne do półcienistego. Bezpośrednie słońce w południe może być dla młodych roślin zbyt intensywne, dlatego wskazane jest zapewnienie lekkiego cienia. Wymagają gleby dobrze przepuszczalnej, lekko kwaśnej do obojętnej (pH 6–7). Nie lubią ciężkich gleb gliniastych, w których grozi przemoczenie korzeni. Optymalna jest lekka gleba gliniasto-piaszczysta z dodatkiem kompostu lub piasku poprawiającym drenaż. W pojemnikach zaleca się dobre podłoże ogrodnicze wymieszane z perlitem lub piaskiem. Potrzebują regularnego podlewania, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu. Gleba powinna być wilgotna, ale nie przemoczona. Wiosną i latem zaleca się nawożenie raz w miesiącu zrównoważonym płynnym nawozem do roślin zimozielonych. W pojemnikach w okresie wegetacji warto stosować także lekko zakwaszający nawóz, np. do różaneczników, aby wspierać zdrową zieloną barwę liści. Dobrze znoszą cięcie i formowanie, które sprzyja zagęszczaniu. Najlepszym terminem lekkiego formowania jest wiosna, po ostatnich przymrozkach. Żywopłot można przycinać w trakcie wegetacji, aby utrzymać zwarty kształt. Dla pojedynczych roślin minimalna rozstawa wynosi 1,5–2 metry, aby krzewy mogły się naturalnie rozrosnąć. Przy sadzeniu żywopłotu stosuje się rozstawę 50–70 cm, co daje gęsty żywopłot. Zazwyczaj są w pełni mrozoodporne.

Autor: Kristýna | Rewizja: 03.12.2025