Laurowiśnia wschodnia 'Gajo' Prunus laurocerasus 'Gajo'

Opis szczegółowy produktu

Laurowiśnia wschodnia 'Gajo' - zimozielony krzew o zwartym, kulistym pokroju. Tworzy karłowy, gęsty, szeroko półkulisty do rozpostartego krzew o wysokości około 50–80 cm i szerokości 80–100 cm. Rośnie powoli, dobrze krzewi się od podstawy i utrzymuje zwarty kształt bez częstego cięcia. Skórzaste liście są wąsko eliptyczne do lancetowatych, mają około 4 cm długości i 2 cm szerokości, są ciemnozielone i silnie błyszczące. W porównaniu z odmianą 'Otto Luyken' są mniej więcej o połowę krótsze. W kwietniu i maju pojawiają się wzniesione grona drobnych białych kwiatów o intensywnym, słodkim zapachu. Dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i bzygom. Przy sprzyjającej pogodzie roślina może słabo zakwitnąć także jesienią. Po zapyleniu tworzą się drobne czerwone, później czarne pestkowce. Nie są przeznaczone do spożycia. Liście, nasiona i inne części rośliny zawierają glikozydy cyjanogenne i są trujące po spożyciu. Odmiana sprawdza się w niskich żywopłotach, obwódkach, ogródkach przed domem, ogrodach skalnych, grupach i pojemnikach.

Uprawa: Laurowiśnie preferują stanowisko słoneczne do półcienistego. Bezpośrednie słońce w południe może być dla młodych roślin zbyt intensywne, dlatego zaleca się zapewnienie lekkiego cienia. Wymagają gleby dobrze przepuszczalnej, lekko kwaśnej do obojętnej (pH 6–7). Nie lubią ciężkich gleb gliniastych, w których grozi przemoczenie korzeni. Optymalna jest lekka gleba gliniasto-piaszczysta z dodatkiem kompostu lub piasku poprawiającym drenaż. W pojemnikach zaleca się dobrej jakości podłoże ogrodnicze wymieszane z perlitem lub piaskiem. Potrzebują regularnego podlewania, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu. Gleba powinna być wilgotna, ale nie przemoczona. Wiosną i latem zaleca się nawożenie raz w miesiącu zrównoważonym nawozem płynnym do roślin zimozielonych. W pojemnikach warto w okresie wegetacji stosować również lekko kwaśny nawóz, np. do rododendronów, który wspiera zdrową zieloną barwę liści. Dobrze znoszą cięcie i formowanie, które pobudza gęsty wzrost. Najlepszą porą na lekkie formowanie jest wiosna, po ostatnich przymrozkach. Żywopłot można przycinać w okresie wegetacji, aby utrzymać jego zwarty kształt. Dla pojedynczych roślin minimalny odstęp wynosi 1,5–2 metry, aby krzewy mogły swobodnie się rozrosnąć. Przy sadzeniu w żywopłocie stosuje się odstępy 50–70 cm, co daje gęsty żywopłot. Zazwyczaj są w pełni mrozoodporne.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.7. 2026