Laurowiśnia wschodnia 'Gajo' Prunus laurocerasus 'Gajo'

Opis szczegółowy produktu

Laurowiśnia wschodnia 'Gajo' - zimozielony krzew o kompaktowym i kulistym pokroju. Tworzy niski, gęsty, szeroko półkulisty aż rozłożysty krzew o wysokości ok. 50–80 cm i szerokości 80–100 cm. Rośnie powoli, dobrze rozgałęzia się od podstawy i utrzymuje kompaktowy kształt bez konieczności częstego przycinania. Skórzaste liście są wąskoeliptyczne do lancetowatych, mają ok. 4 cm długości i 2 cm szerokości, są ciemnozielone i silnie błyszczące. W porównaniu z odmianą 'Otto Luyken' są one mniej więcej o połowę krótsze. W kwietniu i maju pojawiają się wyprostowane grona drobnych, białych kwiatów o intensywnym, słodkim zapachu. Dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i bzygom. Przy sprzyjającej pogodzie może zakwitnąć słabiej również jesienią. Po zapyleniu tworzą się drobne czerwone, później czarne pestkowce. Nie są przeznaczone do spożycia. Liście, nasiona i pozostałe części rośliny zawierają glikozydy cyjanogenne i są trujące po spożyciu. Odmiana sprawdzi się w niskich żywopłotach, bordiurach, przedogródkach, skalniach, grupach roślin oraz w donicach.

Uprawa: Laurowiśnie preferują stanowiska słoneczne do półcienistych. Bezpośrednie południowe słońce może być zbyt intensywne dla młodych roślin, dlatego zaleca się zapewnienie lekkiego cienia. Wymagają dobrze przepuszczalnej, lekko kwaśnej do neutralnej gleby (pH 6–7). Nie preferują ciężkich gleb gliniastych, gdzie istnieje ryzyko nadmiernego nawodnienia korzeni. Optymalna jest lekka gleba gliniasta z dodatkiem kompostu lub piasku w celu poprawy drenażu. W pojemnikach zaleca się stosowanie wysokiej jakości podłoża ogrodniczego wymieszanego z perlitem lub piaskiem. Lubią regularne podlewanie, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu. Gleba powinna być wilgotna, ale nie przemoczona. Wiosną i latem zaleca się nawożenie raz w miesiącu zbilansowanym płynnym nawozem do roślin zimozielonych. W pojemnikach zaleca się dodawanie w okresie wegetacji lekko kwaśnego nawozu, np. do rododendronów, aby wspomóc zdrowy zielony kolor liści. Dobrze znoszą cięcie i formowanie, które wspiera gęsty wzrost. Najlepszy czas na lekkie formowanie to wiosna, po ostatnich przymrozkach. Żywopłot można przycinać w trakcie sezonu wegetacyjnego, aby utrzymać zwarty kształt. Dla pojedynczych roślin obowiązuje minimalna odległość 1,5–2 metrów, aby krzewy mogły naturalnie się rozrastać. Przy sadzeniu żywopłotu wybieramy odstępy 50–70 cm dla gęstego żywopłotu. Najczęściej są w pełni mrozoodporne.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.07.2026