Laurowiśnia wschodnia 'Greentorch' Prunus laurocerasus 'Greentorch'

Opis szczegółowy produktu

Wawrzynek lekarski 'Greentorch' - zimozielona roślina drzewiasta pochodząca z Europy Południowo-Wschodniej i Azji Mniejszej, ceniona za gęste ulistnienie i dobrą tolerancję na cięcie. Odmiana 'Greentorch' to europejsko zarejestrowany, licencjonowany wybór, opisywany jako kompaktny „zielony płomień” o wąskim, dobrze rozgałęzionym pokroju. W dorosłości osiąga około 2–2,5 m wysokości i 0,8–1,4 m szerokości, dzięki czemu nadaje się do mniejszych ogrodów, przedogródków i wąskich żywopłotów. Liście są skórzaste, ciemnozielone i błyszczące, zazwyczaj o długości 8–10 cm, utrzymują się na pędach przez całą zimę. W kwietniu i maju pojawiają się wyprostowane kwiatostany drobnych, kremowobiałych kwiatów, delikatnie pachnących i atrakcyjnych dla zapylaczy. Po kwitnieniu mogą tworzyć się ciemne pestkowce, nie są przeznaczone do spożycia. Roślina jest trująca, zwłaszcza liście i nasiona zawierają glikozydy cyjanogenne. Ogólnie wawrzynolistna jest popularnym elementem żywopłotów, tworząc gęsty i nieprzepuszczalny krzew.

Uprawa: Najlepiej rośnie na słońcu do półcienia, w cieplejszych rejonach toleruje nawet jaśniejszy cień. Dla pewności zimowej wskazane jest miejsce osłonięte od wiatru i zapewniające chroniony mikroklimat, z dala od wysuszającego wiatru i ostrego przedwiosennego słońca. Odpowiada jej gleba próchnicza, żyzna i przepuszczalna o równomiernej wilgotności, długotrwałe zalewanie zwiększa ryzyko obumierania korzeni, dlatego ważny jest drenaż. Zaleca się pH około 5,5–7,0. Sadzenie odbywa się zazwyczaj od marca do listopada w zależności od pogody, po posadzeniu kluczowe jest regularne podlewanie, a w przypadku roślin zimozielonych także podlewanie zimowe podczas odwilży. Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałe okresy suszy, jednak dłuższa susza może objawiać się zasychaniem brzegów liści, dlatego pomocny jest całoroczny mulcz z kory lub liści. Nawożenie wiosną kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem dla roślin zimozielonych sprzyja gęstości ulistnienia, nadmierne nawożenie azotem zwiększa podatność na przemarzanie. Cięcie jest dobrze tolerowane, w przypadku żywopłotów wykonuje się je najczęściej po kwitnieniu lub pod koniec lata. Kwitnienie przypada zazwyczaj na kwiecień–maj, ciemne owoce dojrzewają pod koniec lata do jesieni i nie są przeznaczone do spożycia. Mrozoodporność podaje się według źródeł najczęściej w zakresie –15 do –23 °C, bardziej odporne odmiany mogą być oceniane niżej, młode nasadzenia korzystają z mulczu. Na żywopłot zachowuje się odstęp około 50–80 cm w zależności od wzrostu odmiany. W pojemniku uprawia się w większej objętości podłoża z drenażem, z regularnym podlewaniem i zimową ochroną pojemnika przed przemarznięciem. Z chorób mogą pojawić się plamistości i dziurkowatość liści, ze szkodników mszyce lub chrząszcz zgrzebłokoryt, problemy ogranicza nieprzemoczone stanowisko i zrównoważone odżywianie.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.02.2026