Laurowiśnia wschodnia 'Ivory' Prunus laurocerasus 'Ivory'

Opis szczegółowy produktu

Laurowiśnia wschodnia 'Ivory' - powstała jako naturalna mutacja pąkowa odmiany 'Caucasica'. Tworzy gęsty, wzniesiony lub szeroko rozłożysty krzew o wysokości około 1,5–3 m i szerokości 1–2 m. Rocznie przyrasta około 30–40 cm i dobrze rozgałęzia się od podstawy. Skórzaste, eliptyczne do owalnych liście mają długość 10–12 cm, są ciemnozielone i nieregularnie nakrapiane kremowobiałymi do niemal czysto białych plamami. Na młodych liściach rysunek jest zwykle najbardziej wyrazisty, starsze ulistnienie może stopniowo zielenieć. W kwietniu i maju pojawiają się wzniesione grona drobnych białych kwiatów o słodkim zapachu przypominającym lilak. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru owadom zapylającym. Po zapyleniu mogą tworzyć się czerwone, później lśniąco czarne pestkowce. Nie są przeznaczone do spożycia. Liście, nasiona i inne części rośliny zawierają glikozydy cyjanogenne i po spożyciu są trujące. Odmiana sprawdza się jako jasny akcent, w grupach krzewów, ogródkach przydomowych, żywopłotach i pojemnikach.

Uprawa: Laurowiśnie preferują stanowisko słoneczne do półcienistego. Bezpośrednie słońce w południe może być dla młodych roślin zbyt intensywne, dlatego wskazane jest zapewnienie lekkiego cienia. Wymagają dobrze przepuszczalnej, lekko kwaśnej do obojętnej gleby (pH 6–7). Nie lubią ciężkich gleb gliniastych, w których groziłoby nadmierne zawilgocenie korzeni. Optymalna jest lekka gleba gliniasto-piaszczysta z dodatkiem kompostu lub piasku poprawiającym drenaż. W pojemnikach zaleca się dobre podłoże ogrodnicze wymieszane z perlitem lub piaskiem. Lubią regularne podlewanie, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu. Gleba powinna być wilgotna, ale nie przemoczona. Wiosną i latem zaleca się nawożenie 1× w miesiącu zrównoważonym nawozem płynnym do roślin zimozielonych. W pojemnikach warto w okresie wegetacji stosować także lekko zakwaszający nawóz, np. do rododendronów, aby wspierać zdrową zieloną barwę liści. Dobrze znoszą cięcie i formowanie, które pobudza gęsty wzrost. Najlepszą porą na lekkie formowanie jest wiosna, po ostatnich przymrozkach. Żywopłot można przycinać w trakcie wegetacji, aby utrzymać zwarty kształt. Dla pojedynczych roślin obowiązuje minimalna rozstawa 1,5–2 metrów, aby krzewy mogły się naturalnie rozrosnąć. Przy sadzeniu żywopłotu stosuje się rozstawę 50–70 cm, co zapewnia gęsty żywopłot. Najczęściej są w pełni mrozoodporne.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.7. 2026