Laurowiśnia wschodnia 'Piranha' Prunus laurocerasus 'Piranha'

Opis szczegółowy produktu

Laur wschodni 'Piranha' - wiecznie zielony kultivar ozdobny. Gatunek pochodzi z południowo-wschodniej Europy i południowo-zachodniej Azji, gdzie rośnie w lasach, zaroślach i na wilgotnych zboczach. Kultivar został wybrany przez niemieckiego hodowcę Franka Schnuppera w szkółce w regionie Westerstede z potomstwa lauru wschodniego 'Otto Luyken'. Tworzy gęsty, kompaktowy, wzniesiony aż do szeroko lejkowatego krzew o wysokości i szerokości około 1,2–1,5 m. Rośnie powoli do umiarkowanie szybko i naturalnie rozgałęzia się od podstawy. Naprzeciwległe liście są skórzaste, jajowate, o długości około 5–9 cm, ciemnozielone i wyraźnie błyszczące. Głęboko piłkowany brzeg przypomina drobne zęby i odróżnia ten kultivar od większości odmian lauru. W maju i czerwcu nad ulistnieniem rozkwitają krótsze, wzniesione grona drobnych, białych kwiatów o słodkim zapachu. Dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i innym zapylaczom. Po zapyleniu mogą tworzyć się małe czerwone, później czarne pestkowce, które nie są przeznaczone do spożycia. Liście, nasiona oraz inne części rośliny zawierają glikozydy cyjanogenne i są trujące po spożyciu. Kultivar sprawdzi się w niskich, wiecznie zielonych żywopłotach, grupach, przedogródkach, na zboczach oraz w większych pojemnikach.

Uprawa: Laurowiśnie preferują stanowiska słoneczne do półcienistych. Bezpośrednie południowe słońce może być zbyt intensywne dla młodych roślin, dlatego zaleca się zapewnienie lekkiego cienia. Wymagają dobrze przepuszczalnej, lekko kwaśnej do neutralnej gleby (pH 6–7). Nie preferują ciężkich gleb gliniastych, gdzie istnieje ryzyko nadmiernego nawodnienia korzeni. Optymalna jest lekka gleba gliniasta z dodatkiem kompostu lub piasku w celu poprawy drenażu. W pojemnikach zaleca się stosowanie wysokiej jakości podłoża ogrodniczego wymieszanego z perlitem lub piaskiem. Lubią regularne podlewanie, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu. Gleba powinna być wilgotna, ale nie przemoczona. Wiosną i latem zaleca się nawożenie raz w miesiącu zbilansowanym płynnym nawozem do roślin zimozielonych. W pojemnikach zaleca się dodawanie w okresie wegetacji lekko kwaśnego nawozu, np. do rododendronów, aby wspomóc zdrowy zielony kolor liści. Dobrze znoszą cięcie i formowanie, które wspiera gęsty wzrost. Najlepszy czas na lekkie formowanie to wiosna, po ostatnich przymrozkach. Żywopłot można przycinać w trakcie sezonu wegetacyjnego, aby utrzymać zwarty kształt. Dla pojedynczych roślin obowiązuje minimalna odległość 1,5–2 metrów, aby krzewy mogły naturalnie się rozrastać. Przy sadzeniu żywopłotu wybieramy odstępy 50–70 cm dla gęstego żywopłotu. Najczęściej są w pełni mrozoodporne.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.07.2026