Laurowiśnia wschodnia 'Rotundifolia' Prunus laurocerasus 'Rotundifolia'

Opis szczegółowy produktu

Wawrzyn lekarski 'Rotundifolia' - wyrazista odmiana wawrzynka lekarskiego, wiecznie zielonego krzewu pochodzącego z południowo-wschodniej Europy i zachodniego skraju Azji Mniejszej. W europejskich parkach używany jest od dawna jako gatunek zdolny do stworzenia świeżo zielonego tła również zimą. Podczas gdy podstawowa odmiana ma liście raczej wąsko eliptyczne, 'Rotundifolia' ma liście szersze, owalne do prawie okrągłych, średnio do ciemnozielonych, o długości 10–15 cm, skórzaste i błyszczące. Krzew rośnie stosunkowo szybko, tworzy gęsty, wyprostowany pokrój i w warunkach środkowej Europy zazwyczaj osiąga 3–4 m wysokości i 2–3 m szerokości, w korzystnych lokalizacjach nawet więcej. Na wiosnę, zazwyczaj w maju, na starszych pędach pojawiają się wyprostowane grona białych, lekko pachnących kwiatów o długości około 10 cm. Kwitnienie jest ważnym źródłem nektaru dla pszczół i innych zapylaczy. Po przekwitnięciu wytwarza czerwone owoce pestkowca, które stopniowo ciemnieją do prawie czarnego koloru i są chętnie wybierane przez ptactwo. Podobnie jak w przypadku innych wawrzynków, liście i nasiona są trujące z powodu zawartości glikozydów cyjanogennych, dlatego owoce nie są zalecane do spożycia, a roślina nie powinna być umieszczana w pobliżu wybiegów dla zwierząt gospodarskich. Jest stosowana w nasadzeniach grupowych lub jako soliter.

Uprawa: Wawrzynki preferują stanowiska słoneczne do półcienistych. Bezpośrednie południowe słońce może być zbyt intensywne dla młodych roślin, dlatego zaleca się zapewnienie lekkiego cienia. Wymagają dobrze przepuszczalnej, lekko kwaśnej do neutralnej gleby (pH 6–7). Nie preferują ciężkich gleb gliniastych, gdzie grozi przelanie korzeni. Optymalna jest lekka gleba gliniasta z dodatkiem kompostu lub piasku w celu poprawy drenażu. W pojemnikach zaleca się stosowanie wysokiej jakości podłoża ogrodniczego zmieszanego z perlitem lub piaskiem. Lubią regularne podlewanie, szczególnie w pierwszych latach po posadzeniu. Gleba powinna być wilgotna, ale nie przelana. Na wiosnę i latem zaleca się nawożenie 1 raz w miesiącu zbilansowanym nawozem płynnym dla roślin wiecznie zielonych. W pojemnikach zaleca się dodawanie podczas wegetacji również lekko kwaśnego nawozu, np. dla rododendronów, aby wspomóc zdrowy zielony kolor liści. Dobrze znoszą cięcie i formowanie, które sprzyja gęstemu wzrostowi. Najlepszy czas na lekkie formowanie to wiosna, po ostatnich przymrozkach. W przypadku żywopłotu można ciąć w trakcie wegetacji, aby utrzymać zwarty kształt. Dla pojedynczych roślin obowiązuje minimalny rozstaw 1,5–2 metrów, aby krzewy mogły naturalnie się rozrastać. Przy sadzeniu na żywopłot wybieramy rozstawy 50–70 cm dla gęstego żywopłotu. Najczęściej są w pełni mrozoodporne.

Autor: Krystyna | Rewizja: 03.12.2025