Laurowiśnia wschodnia 'Rotundifolia' Prunus laurocerasus 'Rotundifolia'

Opis szczegółowy produktu

Laurowiśnia wschodnia 'Rotundifolia'  - wyrazista odmiana laurowiśni wschodniej, zimozielonego krzewu pochodzącego z południowo-wschodniej Europy i zachodnich krańców Azji Mniejszej. W europejskich parkach jest stosowana od dawna jako gatunek zdolny tworzyć świeżo zielone tło także zimą. Podczas gdy forma typowa ma liście raczej wąskoeliptyczne, 'Rotundifolia' ma liście szersze, owalne do niemal okrągłych, średnio- do ciemnozielonych, długości 10–15 cm, skórzaste i błyszczące. Krzew rośnie stosunkowo szybko, tworzy gęsty, wzniesiony i rozłożysty pokrój i w warunkach Europy Środkowej osiąga zwykle 3–4 m wysokości i 2–3 m szerokości, na korzystnych stanowiskach nawet więcej. Wiosną, zazwyczaj w maju, na starszych pędach pojawiają się wzniesione grona białych, lekko pachnących kwiatów o długości około 10 cm. Kwitnienie jest cennym źródłem nektaru dla pszczół i innych zapylaczy. Po przekwitnięciu zawiązuje czerwone pestkowce, które stopniowo ciemnieją do niemal czarnej barwy i są chętnie zjadane przez ptaki. Podobnie jak u innych laurowiśni liście i nasiona są jednak trujące ze względu na zawartość glikozydów cyjanogennych, dlatego owoców nie zaleca się spożywać, a roślinę sadzi się z dala od wybiegów zwierząt gospodarskich. Stosuje się ją w nasadzeniach grupowych lub jako soliter. 

Uprawa: Laurowiśnie preferują stanowisko słoneczne do półcienistego. Bezpośrednie słońce w południe może być dla młodych roślin zbyt intensywne, dlatego wskazane jest zapewnienie lekkiego cienia. Wymagają gleby dobrze przepuszczalnej, lekko kwaśnej do obojętnej (pH 6–7). Nie lubią ciężkich gleb gliniastych, w których grozi przemoczenie korzeni. Optymalna jest lekka gleba gliniasto-próchniczna z dodatkiem kompostu lub piasku poprawiającego drenaż. W pojemnikach zaleca się dobrej jakości podłoże ogrodnicze wymieszane z perlitem lub piaskiem. Potrzebują regularnego podlewania, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu. Gleba powinna być wilgotna, ale nie przemoczona. Wiosną i latem zaleca się nawożenie raz w miesiącu zrównoważonym nawozem płynnym do roślin zimozielonych. W pojemnikach w okresie wegetacji warto stosować także lekko kwaśny nawóz, np. do rododendronów, który wspiera zdrową zieloną barwę liści. Dobrze znoszą cięcie i formowanie, które sprzyja gęstemu wzrostowi. Najlepszym terminem na lekkie formowanie jest wiosna, po ostatnich przymrozkach. Żywopłot można przycinać w okresie wegetacji, aby utrzymać zwarty kształt. Dla pojedynczych roślin minimalna rozstawa wynosi 1,5–2 m, aby krzewy mogły się naturalnie rozrosnąć. Przy sadzeniu żywopłotu stosuje się rozstawę 50–70 cm, co zapewnia gęsty żywopłot. Najczęściej są w pełni mrozoodporne.

Autor: Kristýna | Rewizja: 03.12.2025