Lawenda pośrednia 'Grappenhall' - Lavandula intermedia 'Grappenhall' Lavandula intermedia 'Grappenhall'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda 'Grappenhall' – mieszaniec lawendy wąskolistnej i szerokolistnej. Pochodzi z śródziemnomorskiej odmiany lawendy, która rośnie naturalnie na nasłonecznionych, skalistych i wapiennych zboczach, charakteryzujących się szybkim odpływem wody. Hodowca ten nie posiada jednolitych dokumentów, dlatego w tekście mowa jest o starszej odmianie ogrodniczej, uprawianej ze względu na silny pokrój i długie łodygi kwiatowe. Po osiągnięciu dojrzałości przybiera półkulisty, zdrewniały półkrzew o wysokości około 70–90 cm i szerokości 70–90 cm. Liście są wąskie, liniowe, szarozielone do srebrzystych, aromatyczne w dotyku i utrzymują się w łagodniejszych zimach. Od czerwca do sierpnia wydaje fioletowe lub fioletowo-niebieskie kłosy na cienkich, wyprostowanych łodygach, nadające się do ścinania, suszenia, do aromatycznych mieszanek i nasadzeń w basenie Morza Śródziemnego. Zapach jest bardziej intensywny niż w przypadku lawendy wąskolistnej, dlatego wykorzystuje się ją głównie do celów dekoracyjnych, w woreczkach zapachowych i kompozycjach ogrodowych. Jadalne kwiaty można stosować oszczędnie do aromatyzowania cukru, herbaty lub deserów; mają żywiczny i charakterystyczny smak. Kwiaty dostarczają nektaru pszczołom, trzmielom i motylom. Na rabatach kwiatowych dobrze komponuje się z kurkami, szałwią, perowskią, tymiankiem, trawami ozdobnymi oraz różami o białych lub różowych kwiatach.

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu oraz w ciepłym, przewiewnym stanowisku, gdzie rośliny po deszczu szybko schną. Najlepiej czuje się w dobrze przepuszczalnej, raczej suchej, gliniasto-piaszczystej lub żwirowej glebie z podwyższoną zawartością wapnia i o lekko zasadowym do neutralnego odczynie, w okolicach pH 6,5–7,5. W cięższych glebach pomoże dodatek piasku lub żwiru oraz lekkie podwyższenie rabaty. Rośliny sadzi się od marca do października w odstępach około 30–40 cm, czyli około 7–9 sztuk na 1 m² przy tworzeniu zwartego obrzeża. Po posadzeniu utrzymuje się równomiernie umiarkowaną wilgotność, po ukorzenieniu się lawenda lepiej znosi krótkotrwałą suszę niż nadmierne nawodnienie, które prowadzi do obumarcia korzeni. Nawożenie jest umiarkowane, z użyciem kompostu lub nawozów z wyższą zawartością potasu. Wiosną lub po głównym kwitnieniu wykonuje się cięcie wsteczne zeszłorocznych zielnych pędów, aby pobudzić rozkrzewianie i zwarty pokrój, bez ingerencji w stare drewno. W dobrze odwodnionej glebie lawenda wąskolistna jest mrozoodporna do około -20 °C, w chłodniejszych rejonach korzystne jest lekkie zimowe okrycie z gałęzi drzew iglastych lub suchego liścia wokół podstawy krzewów. Przy uprawie w pojemnikach stosuje się przepuszczalny substrat z wyższą zawartością składnika mineralnego i odpowiednią warstwą drenażową, pojemniki na zimę chroni się przed głębokim przemarzaniem. Rośliny są zazwyczaj zdrowe, przy długotrwałej wilgoci może pojawić się szara pleśń i obumieranie korzeni. Nasłonecznione, przewiewne stanowisko i rozsądny rozstaw są podstawą regularnie kwitnącego łanu.

Autor: Nikol | Rewizja: 28.4. 2026