Lawenda pośrednia 'Grosso' - Lavandula x intermedia 'Grosso' Lavandula x intermedia 'Grosso'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda pośrednia 'Grosso' - bardzo popularna, naturalna krzyżówka lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia) i lawendy szerokolistnej (Lavandula latifolia). Odmiana została wprowadzona we Francji w 1972 roku i nosi imię hodowcy Pierre'a Grossa. Tworzy gęsty, wiecznie zielony półkrzew ze zdrewniałą podstawą i wąskimi, lancetowatymi liśćmi o szarozielonym do srebrzystego kolorze. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga około 0,6–0,9 m wysokości i 0,7–1,0 m szerokości, najwyższa jest w okresie kwitnienia. Od lipca do sierpnia nad liśćmi wyrastają długie, sztywne łodygi z kłosami o długości 10–15 cm, niosące niebieskofioletowe kwiaty o silnym aromacie, który utrzymuje się nawet po wysuszeniu. W porównaniu do popularnych odmian Lavandula angustifolia, 'Grosso' jest wyższa i ma dłuższe łodygi kwiatowe, dlatego często jest wykorzystywana do cięcia, suszenia, a także do destylacji olejków eterycznych. Kwiatostany dostarczają nektaru i pyłku pszczołom i innym zapylaczom, roślina nie tworzy kolców, a na rabatach prezentuje się czysto nawet poza okresem kwitnienia dzięki srebrzystemu ulistnieniu. W kompozycjach ogrodowych dobrze komponuje się z różami, szałwiami, jeżówkami, rozchodnikami, santoliną i trawami ozdobnymi w nasadzeniach sucholubnych. Nadaje się jako dekoracja suszona. Jest to bardzo popularna bylina, która znajdzie zastosowanie wszędzie.

Uprawa: Preferuje pełne słońce i ciepłe, przewiewne stanowisko, gdzie rośliny szybko wysychają po deszczu. Najlepiej czuje się w dobrze przepuszczalnej, raczej suchej, gliniasto-piaszczystej lub żwirowej glebie z podwyższoną zawartością wapnia i o lekko zasadowym do neutralnego odczynie, w okolicach pH 6,5–7,5. W cięższych glebach pomoże dodatek piasku lub żwiru oraz lekkie podwyższenie rabaty. Rośliny sadzi się od marca do października w odstępach około 30–40 cm, czyli około 7–9 sztuk na 1 m² przy tworzeniu zwartego obrzeża. Po posadzeniu utrzymuje się równomiernie umiarkowaną wilgotność, po ukorzenieniu się lawenda lepiej znosi krótkotrwałą suszę niż nadmierne nawodnienie, które prowadzi do obumarcia korzeni. Nawożenie jest umiarkowane, z użyciem kompostu lub nawozów z wyższą zawartością potasu. Wiosną lub po głównym kwitnieniu wykonuje się cięcie wsteczne zeszłorocznych zielnych pędów, aby pobudzić rozkrzewianie i zwarty pokrój, bez ingerencji w stare drewno. W dobrze odwodnionej glebie lawenda wąskolistna jest mrozoodporna do około -20 °C, w chłodniejszych rejonach korzystne jest lekkie zimowe okrycie z gałęzi drzew iglastych lub suchego liścia wokół podstawy krzewów. Przy uprawie w pojemnikach stosuje się przepuszczalny substrat z wyższą zawartością składnika mineralnego i odpowiednią warstwą drenażową, pojemniki na zimę chroni się przed głębokim przemarzaniem. Rośliny są zazwyczaj zdrowe, przy długotrwałej wilgoci może pojawić się szara pleśń i obumieranie korzeni. Nasłonecznione, przewiewne stanowisko i rozsądny rozstaw są podstawą regularnie kwitnącego łanu.

Autor: Krystyna | Rewizja: 19.12.2025