Lawenda pośrednia 'Grosso' Lavandula × intermedia 'Grosso'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda pośrednia 'Grosso' - bardzo popularny, naturalny mieszaniec lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia) i lawendy szerokolistnej (Lavandula latifolia). Odmiana została wprowadzona we Francji w 1972 roku i nosi imię hodowcy Pierre'a Grosso. Tworzy gęsty, zimozielony półkrzew o drewniejącej podstawie i wąskich, równowąskich liściach w kolorze szarozielonym do srebrzystego. W wieku dojrzałym dorasta zwykle do około 0,6–0,9 m wysokości i 0,7–1,0 m szerokości, najwyższa jest w okresie kwitnienia. Od lipca do sierpnia ponad liśćmi wyrastają długie, sztywne pędy z kłosami o długości 10–15 cm, niosącymi niebieskofioletowe kwiaty o silnym aromacie, który utrzymuje się także po wysuszeniu. W porównaniu z typowymi odmianami Lavandula angustifolia 'Grosso' jest zwykle wyższa i ma dłuższe pędy kwiatostanowe, dlatego często wykorzystuje się ją do cięcia, suszenia, a także do destylacji olejków eterycznych. Kwiatostany dostarczają nektaru i pyłku pszczołom oraz innym zapylaczom, roślina nie ma kolców, a na rabatach dzięki srebrzystym liściom prezentuje się schludnie również poza okresem kwitnienia. W kompozycjach ogrodowych dobrze łączy się z różami, szałwiami, rudbekiami, rozchodnikami, santoliną i trawami ozdobnymi w nasadzeniach roślin sucholubnych. Nadaje się na suszone dekoracje. To bardzo lubiana roślina wieloletnia, która znajdzie zastosowanie wszędzie.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na ciepłym i przewiewnym stanowisku, gdzie rośliny po deszczu szybko obsychają. Najlepiej udaje się w dobrze przepuszczalnej, raczej suchej, gliniasto-piaszczystej do żwirowej glebie o podwyższonej zawartości wapnia i odczynie lekko zasadowym do obojętnego, około pH 6,5–7,5. W cięższych glebach pomaga domieszka piasku lub żwiru oraz lekkie podwyższenie rabaty. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie około 30–40 cm, czyli mniej więcej 7–9 szt. na 1 m² przy tworzeniu zwartego obrzeża. Po posadzeniu utrzymuje się równomierną, umiarkowaną wilgotność, a po ukorzenieniu lawenda znosi krótkotrwałą suszę lepiej niż nadmiar wody, który prowadzi do zamierania korzeni. Nawożenie powinno być oszczędne, z użyciem kompostu lub nawozów o wyższej zawartości potasu. Wiosną lub po głównym kwitnieniu wykonuje się cięcie zeszłorocznych zielnych pędów tak, aby pobudzić rozkrzewianie i zachować zwarty pokrój, bez cięcia w stare drewno. W dobrze zdrenowanej glebie lawenda pośrednia jest mrozoodporna do około -20 °C, w chłodniejszych rejonach korzystna jest lekka okrywa zimowa z gałązek iglastych lub suchych liści wokół podstawy krzewów. Przy uprawie w pojemnikach stosuje się przepuszczalne podłoże z wyższym udziałem składnika mineralnego i odpowiednią warstwą drenażową, a pojemniki na zimę chroni się przed głębokim przemarznięciem. Rośliny są zazwyczaj zdrowe, przy długotrwałej wilgoci może pojawić się szara pleśń i zamieranie korzeni. Słoneczne, przewiewne stanowisko i rozsądna rozstawa są podstawą regularnie kwitnących nasadzeń.

Autor: Kristýna | Rewizja: 19.12.2025