Lawenda wąskolistna 'Alba' - Lavandula angustifolia 'Alba' Lavandula angustifolia 'Alba'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda wąskolistna 'Alba' - należy do starszych i sprawdzonych białych odmian tzw. lawendy angielskiej. Gatunek pochodzi z kamienistych i suchych stanowisk Morza Śródziemnego, gdzie rośnie na wapiennych, ubogich glebach, często w towarzystwie tymianku i innych aromatycznych półkrzewów. W warunkach środkowej Europy tworzy gęste, półkuliste krzewinki o wysokości około 40–50 cm i szerokości około 40–50 cm, z stopniowo drewniejącą podstawą i dużą ilością drobno rozgałęzionych pędów. Wąskie, lancetowate liście są zimozielone, szarozielone do srebrzystozielonych, delikatnie owłosione. W okresie od czerwca do sierpnia nad liśćmi unoszą się cienkie łodyżki zakończone krótkimi kłosami drobnych białych kwiatów, które stopniowo kwitną, tworząc wokół rośliny jasną, delikatnie pachnącą chmurę. Kwiaty i liście są silnie aromatyczne i przyciągają pszczoły, trzmiele i motyle, dzięki czemu lawenda należy do ważnych miododajnych bylin na suche stanowiska. W kompozycji ogrodowej sprawdza się jako niski obwód ścieżek, w przedniej części mieszanych rabat bylinowych, w nasadzeniach żwirowych oraz w spiralach ziołowych. Dobrze komponuje się z różami, szałwiami, rozchodnikami, macierzanką i delikatnymi trawami, takimi jak kostrzewa czy owsica. Kwiaty można ścinać do świeżych i suszonych wiązanek, bukietów i wieńców. Suszone kwiaty znajdują zastosowanie w dekoracjach, saszetkach zapachowych i domowych kosmetykach. Młode liście i kwiaty w niewielkich ilościach stosuje się jako aromatyczną przyprawę do deserów, cukru, syropów czy mieszanek ziołowych. Olejki lawendowe tradycyjnie wykorzystywane są w perfumerii, aromaterapii i medycynie ludowej, gdzie ceni się przede wszystkim ich uspokajający i relaksujący wpływ na zmysły.

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu oraz w ciepłym, przewiewnym stanowisku, gdzie rośliny po deszczu szybko schną. Najlepiej czuje się w dobrze przepuszczalnej, raczej suchej, gliniasto-piaszczystej lub żwirowej glebie z podwyższoną zawartością wapnia i o lekko zasadowym do neutralnego odczynie, w okolicach pH 6,5–7,5. W cięższych glebach pomoże dodatek piasku lub żwiru oraz lekkie podwyższenie rabaty. Rośliny sadzi się od marca do października w odstępach około 30–40 cm, czyli około 7–9 sztuk na 1 m² przy tworzeniu zwartego obrzeża. Po posadzeniu utrzymuje się równomiernie umiarkowaną wilgotność, po ukorzenieniu się lawenda lepiej znosi krótkotrwałą suszę niż nadmierne nawodnienie, które prowadzi do obumarcia korzeni. Nawożenie jest umiarkowane, z użyciem kompostu lub nawozów z wyższą zawartością potasu. Wiosną lub po głównym kwitnieniu wykonuje się cięcie wsteczne zeszłorocznych zielnych pędów, aby pobudzić rozkrzewianie i zwarty pokrój, bez ingerencji w stare drewno. W dobrze odwodnionej glebie lawenda wąskolistna jest mrozoodporna do około -20 °C, w chłodniejszych rejonach korzystne jest lekkie zimowe okrycie z gałęzi drzew iglastych lub suchego liścia wokół podstawy krzewów. Przy uprawie w pojemnikach stosuje się przepuszczalny substrat z wyższą zawartością składnika mineralnego i odpowiednią warstwą drenażową, pojemniki na zimę chroni się przed głębokim przemarzaniem. Rośliny są zazwyczaj zdrowe, przy długotrwałej wilgoci może pojawić się szara pleśń i obumieranie korzeni. Nasłonecznione, przewiewne stanowisko i rozsądny rozstaw są podstawą regularnie kwitnącego łanu.

Autor: Kristýna| Rewizja: 02.12.2025