Lawenda wąskolistna 'Alba' Lavandula angustifolia 'Alba'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda wąskolistna 'Alba' - należy do starszych i sprawdzonych białych form tak zwanej lawendy angielskiej. Gatunek pochodzi z kamienistych i suchych siedlisk basenu Morza Śródziemnego, gdzie rośnie na wapiennych, ubogich glebach, często w towarzystwie tymianku i innych aromatycznych półkrzewów. W warunkach Europy Środkowej tworzy gęste, półkuliste krzewinki o wysokości około 40–50 cm i szerokości około 40–50 cm, ze stopniowo drewniejącą podstawą i licznymi delikatnie rozgałęzionymi pędami. Wąskie, równowąskie liście są zimozielone, szarozielone do srebrzystozielonych, delikatnie filcowate. Od czerwca do sierpnia nad liśćmi wznoszą się cienkie łodygi zakończone krótkimi nibykłosami drobnych białych kwiatów, które rozwijają się stopniowo i tworzą wokół rośliny jasną, delikatnie pachnącą chmurę. Kwiaty i liście są silnie aromatyczne i wabią pszczoły, trzmiele oraz motyle, dzięki czemu lawenda należy do cennych roślin miododajnych na suche stanowiska. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się jako niskie obrzeże ścieżek, w przedniej części mieszanych rabat bylinowych, w nasadzeniach żwirowych oraz w spiralach ziołowych. Dobrze komponuje się z różami, szałwiami, rozchodnikami, macierzanką i delikatnymi trawami, takimi jak kostrzewa czy owsica. Kwiaty można ciąć do świeżych i suszonych kompozycji, bukietów i wianków. Suszone kwiaty znajdują zastosowanie w dekoracjach, saszetkach zapachowych oraz w domowej kosmetyce. Młode liście i kwiaty w niewielkich ilościach stosuje się jako aromatyczną przyprawę do deserów, cukru, syropów czy mieszanek ziołowych. Olejki eteryczne lawendy tradycyjnie wykorzystuje się w perfumerii, aromaterapii i medycynie ludowej, gdzie cenione są przede wszystkim za kojące i relaksujące działanie na zmysły.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na ciepłym, przewiewnym stanowisku, gdzie rośliny po deszczu szybko obsychają. Najlepiej udaje się w dobrze przepuszczalnej, raczej suchszej, gliniasto-piaszczystej do żwirowej glebie o podwyższonej zawartości wapnia i odczynie lekko zasadowym do obojętnego, około pH 6,5–7,5. W cięższych glebach pomaga domieszka piasku lub żwiru oraz lekkie podwyższenie rabaty. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie około 30–40 cm, czyli mniej więcej 7–9 szt. na 1 m² przy tworzeniu zwartego obrzeża. Po posadzeniu utrzymuje się równomierną, umiarkowaną wilgotność, a po ukorzenieniu lawenda znosi krótkotrwałą suszę lepiej niż nadmiar wody, który prowadzi do zamierania korzeni. Nawożenie powinno być umiarkowane, z użyciem kompostu lub nawozów o podwyższonej zawartości potasu. Wiosną lub po głównym kwitnieniu wykonuje się cięcie zeszłorocznych zielnych pędów tak, aby pobudzić rozgałęzianie i zachować zwarty pokrój, bez cięcia w stare drewno. W dobrze zdrenowanej glebie lawenda wąskolistna jest mrozoodporna do około -20 °C, w chłodniejszych rejonach korzystne jest lekkie zimowe okrycie z gałązek iglaków lub suchych liści wokół podstawy krzewinek. W uprawie pojemnikowej stosuje się przepuszczalne podłoże o większym udziale składnika mineralnego i odpowiednią warstwę drenażu, a pojemniki chroni się zimą przed głębokim przemarznięciem. Rośliny są zazwyczaj zdrowe, przy długotrwałej wilgoci może pojawić się szara pleśń i zamieranie korzeni. Słoneczne, przewiewne stanowisko i rozsądna rozstawa są podstawą regularnie kwitnących nasadzeń.

Autor: Kristýna| Rewizja: 02.12. 2025