Lawenda wąskolistna 'Melissa' Lavandula angustifolia 'Melissa'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda wąskolistna 'Melissa' - należy do rodziny jasnotowatych i stanowi szczególną, odmienną kolorystycznie formę pierwotnego gatunku śródziemnomorskiego. Odmiana jest ceniona za charakterystyczny pokrój i trwałość barwy, a jej pąki rozwijają się w delikatne fioletowe kwiaty. Roślina tworzy zimozielone, półzdrewniałe krzewinki o równowąskich, naprzeciwległych liściach, które wiosną są wyraźnie srebrzyste, a wraz z nadejściem lata stają się szarozielone. W czerwcu i lipcu na bezlistnych pędach wydaje gęste nibyokółki kwiatów, produkujące duże ilości nektaru. Kwiatostany są chętnie odwiedzane przez pszczoły. Dorosła roślina osiąga 40–50 cm wysokości i szerokości. W architekturze ogrodowej odmiana ta sprawdza się jako doskonały partner dla klasycznych ciemnoniebieskich lawend, szałwii (Salvia nemorosa) lub bylin o białych kwiatach, tworząc z nimi harmonijne przejście. Kwiaty zawierają cenne olejki eteryczne, zwłaszcza linalol i octan linalilu, wykorzystywane w kosmetyce i aromaterapii. Suszone kwiaty i liście tradycyjnie umieszcza się w woreczkach z tkaniny, aby nadać bieliźnie przyjemny zapach, oraz jako naturalny środek odstraszający mole.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na ciepłym, przewiewnym stanowisku, gdzie rośliny po deszczu szybko obsychają. Najbardziej odpowiada jej dobrze przepuszczalna, raczej sucha, gliniasto-piaszczysta do żwirowej gleba o podwyższonej zawartości wapnia i odczynie lekko zasadowym do obojętnego, około pH 6,5–7,5. Na glebach cięższych pomaga domieszka piasku lub żwiru oraz lekkie podwyższenie rabaty. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie około 30–40 cm, czyli mniej więcej 7–9 szt. na 1 m² przy tworzeniu zwartego obrzeża. Po posadzeniu utrzymuje się równomierną, umiarkowaną wilgotność. Po ukorzenieniu lawenda lepiej znosi krótkotrwałą suszę niż nadmiar wody, który prowadzi do zamierania korzeni. Nawożenie powinno być umiarkowane, z użyciem kompostu lub nawozów o wyższej zawartości potasu. Wiosną lub po głównym kwitnieniu wykonuje się cięcie zeszłorocznych zielnych pędów, aby pobudzić rozgałęzianie i utrzymać zwarty kształt, bez ingerencji w stare drewno. W dobrze zdrenowanej glebie lawenda wąskolistna jest mrozoodporna do około -20 °C, w chłodniejszych rejonach korzystne jest lekkie okrycie zimowe z gałązek iglaków lub suchych liści wokół podstawy krzewinek. Przy uprawie w pojemnikach stosuje się przepuszczalne podłoże z większym udziałem składnika mineralnego i odpowiednią warstwą drenażową, a pojemniki na zimę chroni się przed głębokim przemarznięciem. Rośliny są zazwyczaj zdrowe, przy długotrwałej wilgoci może pojawić się szara pleśń i zamieranie korzeni. Słoneczne, przewiewne stanowisko i rozsądna rozstawa są podstawą regularnie kwitnącego nasadzenia.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.05. 2026