Lawenda wąskolistna 'Platinum Blonde' Lavandula angustifolia 'Platinum Blonde'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda wąskolistna 'Platinum Blonde' - pochodzi z suchych, słonecznych zboczy basenu Morza Śródziemnego, gdzie rośnie na kamienistych, często wapiennych glebach. Odmianę 'Platinum Blonde' (znaną także pod nazwą 'Momparler') wyselekcjonowano ze względu na wyraźnie pstre ulistnienie, a w europejskich katalogach pojawia się od początku drugiej dekady XXI wieku. Tworzy gęstą, drewniejącą półkrzewinkę o szarozielonych, wąskich liściach obrzeżonych kremowożółtym kolorem. W czerwcu i lipcu nad liśćmi wznoszą się pędy kwiatowe, zwykle o długości 30–45 cm, zakończone kłosowatymi kwiatostanami mierzącymi 6–10 cm. Kwiaty mają niebieskofioletowe odcienie, a ich nektar i pyłek wykorzystują pszczoły i inne zapylacze. Aromat pozostaje wyraźnie lawendowy także po ususzeniu. Po przekwitnieniu, w ciepłe lato, w sierpniu niekiedy pojawia się słabsze powtórne kwitnienie, zwłaszcza po lekkim przycięciu przekwitłych kłosów. Liście i kwiaty zawierają olejki eteryczne z udziałem linalolu i octanu linalilu, cenione u lawendy za czysty, „słodszy” aromat bez wyraźnych nut kamforowych. Kłosy kwiatowe wykorzystuje się do suszenia, do potpourri lub do delikatnego aromatyzowania cukru i mieszanek herbacianych. W kompozycjach dobrze łączy się z różami, kocimiętką, szałwiami, jeżówkami i trawami ozdobnymi, a pstre liście rozjaśniają nasadzenie przez całe lato.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na ciepłym i przewiewnym stanowisku, gdzie rośliny po deszczu szybko obsychają. Najbardziej odpowiada jej dobrze przepuszczalna, raczej sucha, gliniasto-piaszczysta do żwirowej gleba o podwyższonej zawartości wapnia i odczynie lekko zasadowym do obojętnego, około pH 6,5–7,5. Na cięższych glebach pomaga domieszka piasku lub żwiru oraz lekkie podwyższenie rabaty. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie około 30–40 cm, czyli mniej więcej 7–9 szt. na 1 m² przy tworzeniu zwartego obrzeża. Po posadzeniu utrzymuje się równomierną, umiarkowaną wilgotność, a po ukorzenieniu lawenda znosi krótkotrwałą suszę lepiej niż nadmiar wody, który prowadzi do zamierania korzeni. Nawożenie powinno być umiarkowane, z użyciem kompostu lub nawozów o wyższej zawartości potasu. Wiosną lub po głównym kwitnieniu wykonuje się cięcie zeszłorocznych zielnych pędów tak, aby pobudzić rozkrzewianie i zachować zwarty pokrój, bez cięcia w stare drewno. Na dobrze zdrenowanej glebie lawenda wąskolistna jest mrozoodporna mniej więcej do –23 °C, w chłodniejszych rejonach korzystna jest lekka okrywa zimowa z gałązek iglastych lub suchych liści wokół podstawy krzewinek. Przy uprawie w pojemnikach stosuje się przepuszczalne podłoże z większym udziałem składnika mineralnego i odpowiednią warstwą drenażu, a pojemniki chroni się na zimę przed głębokim przemarznięciem. Rośliny są zazwyczaj zdrowe, przy długotrwałej wilgoci może pojawić się szara pleśń i zamieranie korzeni. Słoneczne, przewiewne stanowisko i właściwa rozstawa są podstawą regularnie kwitnącego nasadzenia.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.01. 2026