Lawenda wąskolistna 'Rosea' Lavandula angustifolia 'Rosea'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda wąskolistna 'Rosea' - należy do różowo kwitnących odmian wywodzących się z naturalnych populacji śródziemnomorskiej lawendy angielskiej. W naturze rośnie na kamienistych, wapiennych zboczach południowej Europy, w ubogich, szybko przesychających glebach i w pełnym słońcu, co odzwierciedlają również jej wymagania co do stanowiska w ogrodzie. 'Rosea' tworzy niskie, naturalnie zwarte półkrzewy o wysokości około 35–45 cm i szerokości 40–50 cm. Pędy pokrywają wąskie, srebrzyste do szarozielonych, zimozielone liście, które nadają rabacie delikatną fakturę także zimą. Od końca czerwca do sierpnia nad liśćmi wznoszą się smukłe łodyżki o długości około 15–20 cm, zakończone kłosami drobnych kwiatów w odcieniach delikatnego różu do różowoliliowego. Kwiaty są bogatym źródłem nektaru dla pszczół i innych zapylaczy, a dzięki zawartości olejków eterycznych w tkankach intensywnie pachną. Suszone kwiaty wykorzystuje się do mieszanek zapachowych, woreczków do bielizny i dekoracyjnych kompozycji, a w niewielkich ilościach również w kuchni – do wyrobów cukierniczych, syropów lub aromatyzowanego cukru, gdzie dobrze komponują się z cytryną czy miodem. Lawenda tradycyjnie znajduje zastosowanie także w ziołolecznictwie, gdzie ceniono ją za kojący aromat i odświeżanie powietrza, dlatego często sadzi się ją w pobliżu miejsc wypoczynku, ścieżek i wejść, gdzie można dotykać roślin i uwalniać ich zapach. Różowo kwitnąca 'Rosea' uzupełnia popularne niebieskofioletowe odmiany i dobrze łączy się z białymi i niebieskimi szałwiami, kocimiętkami, trawami ozdobnymi czy różami w nasadzeniach naturalistycznych i formalnych.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na ciepłym, przewiewnym stanowisku, gdzie rośliny po deszczu szybko obsychają. Preferuje glebę przepuszczalną, raczej suchszą, gliniasto-piaszczystą do żwirowej, o podwyższonej zawartości wapnia i odczynie lekko zasadowym do obojętnego, około pH 6,5–7,5. W cięższych glebach pomaga domieszka piasku lub żwiru oraz lekkie podwyższenie rabaty. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie około 30–40 cm, czyli około 7–9 sztuk na 1 m² przy tworzeniu zwartej obwódki. Po posadzeniu utrzymuje się równomierną, umiarkowaną wilgotność, a po ukorzenieniu lawenda lepiej znosi krótkotrwałą suszę niż nadmiar wody, który prowadzi do zamierania korzeni. Nawożenie powinno być umiarkowane, z użyciem kompostu lub nawozów o podwyższonej zawartości potasu. Wiosną lub po głównym kwitnieniu wykonuje się cięcie zeszłorocznych zielnych pędów, tak aby pobudzić rozkrzewianie i zachować zwarty pokrój, bez ingerencji w stare drewno. W dobrze zdrenowanej glebie lawenda wąskolistna jest mrozoodporna do około -20 °C, w chłodniejszych rejonach korzystne jest lekkie zimowe okrycie z gałązek iglastych lub suchych liści wokół podstawy krzewinek. W uprawie pojemnikowej stosuje się przepuszczalne podłoże z większym udziałem składnika mineralnego i odpowiednią warstwą drenażową, a pojemniki chroni się na zimę przed głębokim przemarznięciem. Rośliny są zazwyczaj zdrowe, przy długotrwałej wilgoci może pojawić się szara pleśń i zamieranie korzeni. Słoneczne, przewiewne stanowisko i odpowiednia rozstawa to podstawa regularnie kwitnącego nasadzenia.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.12. 2025