Lawenda ząbkowana 'Inglese' Lavandula dentata 'Inglese'

Opis szczegółowy produktu

Lawenda ząbkowana 'Inglese' - atrakcyjna odmiana lawendy, znana z wyraźnie ząbkowanych, ozdobnych liści i pięknych kwiatów. To aromatyczna odmiana śródziemnomorskiej lawendy o ząbkowanych liściach. Gatunek rośnie w naturze na suchych, często wapiennych zboczach, na obrzeżach makii i w zaroślach o długim lecie. Tworzy zimozieloną półkrzewinkę o drewniejącej podstawie, zwykle 0,4–0,6 m wysoką i 0,4–0,6 m szeroką, z czasem o lekko rozłożystym pokroju. Liście są wąskie do równowąskich, szarozielone i delikatnie filcowate. Ich brzeg jest wyraźnie ząbkowany, co pewnie odróżnia tę odmianę od lawendy wąskolistnej. Od czerwca do września na końcach pędów wyrastają smukłe kłosy z drobnymi fioletowymi kwiatami. W ciepłe lato roślina często kwitnie falami i pozostawia dekoracyjne, srebrzyste kielichy. Kwiaty i liście pachną dzięki olejkom eterycznym, tradycyjnie wykorzystywanym do mieszanek zapachowych, woreczków do szafy i kąpieli. W kuchni stosuje się je raczej oszczędnie, jako aromatyczny dodatek. Nektar i pyłek przyciągają pszczoły i motyle, dlatego nasadzenie jest cenne także w małych ogrodach miejskich. Odmiana sprawdza się w pojemnikach przy miejscach wypoczynku, w kompozycjach ziołowych z szałwią i rozmarynem, a także w nasadzeniach żwirowych. Tam szczególnie dobrze widać delikatną srebrzystą fakturę liści i regularny pokrój krzewinki.

Uprawa: W warunkach uprawy w Polsce odpowiednie jest pełne słońce, osłonięte stanowisko i możliwie najbardziej przepuszczalne podłoże, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu wilgoci. Zaleca się podłoże piaszczyste do żwirowego z niewielkim udziałem próchnicy, o odczynie około pH 7–8. Podlewanie powinno być umiarkowane, a kolejną dawkę wody podaje się dopiero po dokładnym przeschnięciu podłoża. W pojemnikach pomaga warstwa drenażowa i stabilna donica o średnicy co najmniej 25–30 cm. Nawożenie powinno być umiarkowane, najlepiej wiosną, ponieważ nadmiar azotu powoduje miękkie pędy i ich słabsze drewnienie. Okres kwitnienia przypada na czerwiec–wrzesień, a sadzenie roślin z pojemnika jest możliwe od marca do października. Mrozoodporność podaje się na około -5 °C, dlatego w typowych warunkach roślinę zimuje się w jasnym, chłodnym i bezmroźnym miejscu, najlepiej w temperaturze 2–8 °C. Podlewa się ją wtedy tylko tyle, aby bryła korzeniowa całkowicie nie wyschła. W ciepłych regionach i przy murach o wystawie południowej może przetrwać także krótkie ochłodzenie, decydująca jest jednak sucha szyjka korzeniowa. Cięcie wykonuje się wiosną, gdy roślina wyraźnie ruszy z wegetacją. Skrócenie pędów sprzyja zwartemu pokrojowi i powstawaniu nowych kwitnących pędów, natomiast jesienią pozostawia się więcej masy liściowej jako ochronę. Przy nadmiernej wilgotności mogą pojawić się zgnilizny, a w gęstym nasadzeniu szara pleśń. Ze szkodników występują mszyce. Przy sadzeniu na rabacie zachowuje się rozstawę 40–50 cm, czyli około 4–6 roślin na m². Na podwyższonych rabatach żwirowych sprawdza się ściółka mineralna.

 Autor: Kristýna | Rewizja: 25.02. 2026